تیمی از محققان اروپایی مدرسه پلی‌تکنیک فدرال لوازان در سوئیس، یک چشم مرکب مصنوعی طراحی کرده‌اند که با چشمان حشراتی مانند مگس میوه قابل مقایسه است. بینایی انسان از طریق دو چشم تک عدسی حاصل می‌شود که در تمییزدادن اشیا به خوبی عمل می‌کنند. با این حال، بسیاری از حیوانات به چشمان مرکب متکی‌اند که در آن هر چشم دارای عدسی‌های چندگانه است. چنین چشمانی شفافیت چشمان تک‌عدسی را ندارند، اما میدان دید بزرگ‌تر و زمان‌های واکنش سریع به حرکت را ارائه می‌دهند.
دانشمندان در تلاش برای تکثیر زمان‌های واکنش سریع مگس‌های میوه و دیگر حشرات و همچنین توانایی آن‌ها برای دیدن بخش اعظمی از جهان پیرامونشان بدون چرخاندن سر، چشمان مرکب مصنوعی را خلق کردند. تیم سوئیسی پیشرفت قابل توجهی را برای خلق چشمانی با اندازه مناسب و با طراحی دقیق برداشته است. در حشرات، سطح چشم از موزائیکی از واحدهای نوری بسیار کوچک موسوم به ommatidia تشکیل شده است.
برای خلق یک چشم مصنوعی ریز، محققان ommatidia مگس‌های میوه و دیگر گونه‌های بندپایان را تکثیر کردند. نسخه حاصل شامل سه لایه است: لایه‌ بیرونی از عدسی‌ها، لایه میانی از حسگرهای سبک، و برد مدار لایه میانی مرتجع. نتیجه حاصل یک چشم ترکیبی مصنوعی با میدان دید 180 درجه بوده که به اندازه‌ای کوچک است که می‌توان آن را بر روی یک نیکل قرار داد. دانشمندان این چشم را CurvACE نامیدند. چشم جدید با 150 فریم در هر ثانیه عمل می‌کند و قادر به عملکرد در محیط‌های دارای نور پایین و نور بالاست. گام بعدی تعبیه این چشم در ربات‌های پرنده ریز است.
فناوری ارائه‌شده دارای کاربردهای دیگری از جمله در لباس‌های هوشمند است است که برای ارتقا آرامش فرد، به هنگام حرکت وی، تغییر می‌کنند. کاربرد بالقوه دیگر این فناوری، در حسگرهای امنیتی یا حتی به عنوان ابزاری در ارائه تشخیص بافت برای پوست مصنوعی گزارش شده است. جزئیات این تحقیق در Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده است.

به تازگي تجويز پرولنزا (Prolensa) که عبارت از محلول چشمي 07/0 درصد برومفناک است (يک ضدالتهاب غيراستروييدي يکبار در روز مورد استفاده براي درمان التهاب و کاهش درد چشمي پس از جراحي کاتاراکت) مورد تاييد FDA قرار گرفته است. پرولنزا در بطري‌هاي کوچک 6/1 و 3 ميلي‌ليتري در بازار مصرف عرضه خواهد شد. پرولنزا محلولي سريع و موثر در از بين بردن التهاب و درد است. جالب آنکه اين محلول نيازي به تکان دادن قبل از مصرف براي يکسان‌سازي دوز دارو در هر قطره ندارد. اثربخشي پرولنزا در دو مطالعه باليني روي بيماراني که تحت جراحي کاتاراکت قرار گرفته بودند بررسي شد. قطره دارو يا دارونما يک روز قبل از جراحي تا 14 روز پس از آن روزانه در چشم بيماران تحت مطالعه ريخته شد. در بيماران تحت درمان با اين دارو پس از 15 روز مصرف، التهاب به ميزان قابل‌توجهي برطرف شد. در بيماران تحت درمان با پرولنزا احساس جسم خارجي در چشم و ترس از نور به مراتب کمتر از بيماران دريافت‌کننده دارونما بود. قرمزي چشم نيز در اين گروه کمتر گزارش شد.

سازمان غذا و داروي آمريکا اخيرا سوسپانسيون سيمبرينزا، يک ترکيب بدون بتابلاکر جديد در درمان گلوکوم را مورد تاييد قرار داده است. سوسپانسيون سيمبرينزا، براي کاهش فشار بالاي داخل چشمي در بيماران با گلوکوم اوليه زاويه باز يا هايپرتنشن چشمي تجويز مي‌شود. افزايش فشارداخل چشمي اصلي‌ترين عامل مستعدکننده ابتلا به گلوکوم است. گلوکوم به گروهي از بيماري‌هاي چشمي گفته مي‌شود که به تخريب پيشرونده عصب بينايي منتهي مي‌شود و نتيجه چنين روندي در صورت عدم درمان، از دست رفتن برگشت‌ناپذير بينايي است. گلوکوم بيش از 2/2 ميليون نفر را تنها در کشور آمريکا گرفتار کرده و دومين علت قابل‌پيشگيري کوري در سراسر دنياست. سيمبرينزا، ترکيب دوز ثابت داروهايي است که طيف وسيعي از درمان‌هاي احتمالي را با اثربخشي قابل‌قبول در کاهش فشار داخل چشمي بين 21 تا 35 درصد ارائه مي‌دهد. اين دارو تنها ترکيب دارويي با دوز ثابت براي درمان گلوکوم است که حاوي بتابلاکر نيست. سوسپانسيون چشمي جديد دوز ثابت ترکيب يک مهارکننده کربنيک آنهيدراز (برينزولامايد 1 درصد) و يک آگونيست گيرنده آلفا-2 آدرنرژيک (بريمونيدين تارتارات 2/0 درصد) است. بيماران بايد روزانه 3 مرتبه و در هر نوبت يک قطره از سيمبرينزا را داخل چشم بريزند.

دانشمندان دانشگاه تورنتو کشف کرده‌اند که گشاد شدن چشم‌ها در اثر ترس می‌تواند به افراد دیگر نیز به همان اندازه کمک کند. دانشمندان پیش از این مطمئن نبودند که چرا چشم‌ها در زمان ترس گشاد می‌شوند اما اکنون می‌گویند که این امر از دو اثر برخوردار است. این امر به انسان کمک می‌کند تهدیدات را با ارائه یک میدان دید گسترده‌تر مکان‌یابی کرده و همچنین دیگران را با نمایش واضح آنچه به آن می‌نگرد، آگاه سازد. این پژوهش که در مجله Psychological Science منتشر شده، نشان داده است که حالت‌های گشاد شدن چشم از ترس، هم به فردی که این حالت را اجرا کرده و هم به بینندگان آن کمک می‌کند.
یافته‌ها نشان داده که گشاد شدن چشم یک میدان دید وسیعتر را ایجاد کرده و می‌تواند به فرد در مکان‌یابی تهدیدات احتمالی در محیط اطراف کمک کند. همچنین این حالت می‌تواند به ارسال یک علامت خیرگی روشن برای اظهار «آنجا را ببین!» به دیگران کمک کند تا قابیت آنها را نیز برای مکان‌یابی تهدید مشابه ارتقا بخشد. با بازتر شدن چشم، انسان می‌تواند بخش بیشتری از سفیدی چشم یا صلبیه را ببیند. دانشمندان بر این تصور بودند که این امر می‌تواند تضاد با عنبیه را افزایش دهد که محل مورد مشاهده فرد را واضح‌تر نشان می‌دهد. برای مشاهده مقاله اینجا را کلیک نمایید.

آزمایشات دانشمندان دانشگاه باس و دانشگاه ملکه مری لندن، نشان می‌دهد افراد نابینای مادرزاد در مقایسه با افراد بینا، دارای بهترین مهارت‌های حافظه هستند. در این آزمایش‌ها، شرکت‌کنندگان به مجموعه‌ای از واژگان گوش دادند و سپس از آن‌ها خواسته شد که هر آن چه را که شنیده‌اند، به یاد آورند. نتایج نشان داد افرادی که به طور مادرزادی نابینا بودند، واژگان بیشتری را به یاد داشتند و همچنین احتمال خلق خاطرات نادرست از آن چه شنود کرده بودند، کمتر بود.
این تحقیق نشان داده است که ما واژگان مرتبط با آن چه را که واقعاً می‌شنویم به یاد می‌آوریم؛ به طور مثال، شنود کلماتی مانند شومینه، سیگار و آتش می‌تواند خاطره‌ای نادرست را در خصوص کلمه «دود» برانگیزد. در این مطالعه بسیاری از سوژه‌های نابینای مادرزاد، از بیان واژگان غیرمرتبط اجتناب کردند، بنابراین توانستند آیتم‌های بیشتر با صحت بیشتری را ذخیره کنند. این تحقیق نشان داد که تجربه بصری دارای تاثیر منفی مهمی بر روی هر دوی تعداد آیتم‌های به یادآورده شده و دقت حافظه معنایی دارد. آزمایشات همچنین نشان‌دهنده اهمیت ارتجاع‌پذیری عصبی سازگار در مغز افراد نابینای مادرزاد برای مکانیزم‌های بازیابی حافظه افزایش‌یافته است. جزئیات این پژوهش در Behavioural Brain Research انتشار یافته است.

برگزار کنندگان: گروه فوق تخصصی جراحان پلاستیک و ترمیمی چشم ایران، انجمن چشم پزشکی ایران، دانشگاه علوم پزشکی گیلان
زمان برگزاری: ۸ الی ۹ خرداد ۱۳۹۲
مکان برگزاری: انزلی، مجتمع رفاه گستر، دهکده ساحلی

سایت همایش

پژوهش صورت گرفته توسط محققان انگلیسی نشان می دهد، فرزندانی که از مادران نابینا متولد می‌شوند، از دید بصری و حافظه بهتری به نسبت سایر همسالان خود برخوردار هستند. تحقیقات قلبی نشان می دهد، کودکان مبتلا به اوتیسم تماس چشمی کمتری با اطرافیان خود برقرار می کنند و کمتر به چهره افراد خیره می‌شوند؛ همچنین کودکان بی سرپرست در پرورشگاه ها نیز که از تماس چشمی یا تعاملات اجتماعی کمتری برخوردار هستند، با مشکلات تکاملی روبرو می شوند.
اما مطالعه صورت گرفته توسط محققان دانشگاه لندن به سرپرستی «آتسوشی سنجو» بر روی فرزندان دارای والدین نابینا نشان می دهد، ناتوانی این دسته از والدین در پاسخ دادن به تماس چشمی فرزندان، هیچ آسیبی به رشد و تکامل کودک وارد نکرده و برعکس این کودکان دارای دید بصری توسعه یافته تری هستند.
در این تحقیق دو گروه شامل پنج کودک دارای مادر نابینا و پدر نیمه بینا و 51 کودک با والدین بینا انتخاب شده و وضعیت تماس چشمی کودکان با والدین مورد ارزیابی قرار گرفت؛ این آزمایش در سنین 6 تا 10 ماهگی و بار دیگر در 12 تا 15 ماهگی تکرار شد و سپس وضعیت تکامل مغزی کودک در سن دو و چهار سالگی بررسی شد. نتایج بدست آمده نشان می دهد، کودکان با مادر نابینا مانند یک کودک با والدین بینا قادر به دنبال کردن و نگاه کردن به چهره مادران خود هستند؛ همچنین دید بصری و حافظه این کودکان از سایر همسالان خود بهتر گزارش شده است. «سنجو» خاطر نشان می کند: کودکان با والدین نابینا از انعطاف پذیری بالایی برخوردار بوده و براحتی خود را با حالت های مختلف ارتباطی تطبیق می دهند؛ والدین این کودکان اگرچه قادر به نگاه کردن و برقراری تماس چشمی با فرزند خود نیستند، اما از طریق حس لامسه، صوت و گفتار به رشد و تکامل کودک خود کمک می کنند. این مطالعه اهمیت تعاملات اجتماعی کودک به ویژه با مادر را در مراحل مختلف رشد نشان می دهد. نتایج این مطالعه در مجله Proceedings of the Royal Society B منتشر شده است.

لنزی تماسی که در شب مورد استفاده قرار می‌گیرد، می‌تواند نیاز به عینک مطالعه در میانسالی را از بین ببرد. این شیوه که محققان دانشگاه نیو ساوث ولز استرالیا آنرا شبیه به ارتودنسی دندان خوانده‌اند، شکل چشم را برای تصحیح بینایی بدون نیاز به عینک یا جراحی تغییر می‌دهد. این لنزها با فشار آرام بر روی چشم برای بازیابی آن به شکل چشم یک انسان با بینایی عادی کار می‌کند. از آنجایی که این لنزها در زمان خواب مورد استفاده هستند، کاربران نیازی به استفاده از عینک مطالعه در روز برای تصحیح بینایی نخواهند داشت. همچنین از آنجایی که این لنزها در طول روز به کار نمی‌روند، چشمها می‌توانند اکسیژن کافی را بدست بیاورند.
بیشتر افراد میانسال کاهش بینایی مرتبط با سن بالا را در دید نزدیک تجربه می‌کنند. علائم رایج شامل دورتر نگه داشتن نوشته‌ها برای قرار دادن آنها در مرکز تمرکز بوده و بسیاری از افراد در این سنین نیازمند استفاده از عینکهای دو کانونی یا مطالعه هستند. اما این شیوه جدید موسوم به «هایپروپی ارتوکراتولوژی» یک جایگزین جدید را برای این شرایط ارائه می‌کند. پیرچشمی توسط فقدان انعطاف مرتبط با پیری در قرنیه چشم بوجود می‌آید. این در حالی است که این اصلاح دید موقتی است چرا که قرنیه به مرور زمان به شکل اولیه خود باز می گردد از این رو باید این لنزها را هر شب استفاده کرد.

برگزار کننده: مرکز تحقیقات و گروه چشم دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی
زمان برگزاری: ۲ الی ۴ بهمن ۱۳۹۲
مکان برگزاری: تهران

سایت همایش

در حالی كه آرگوس۲ نیازمند عینك، دوربین ویدیویی بیرونی و یك جعبه پردازنده جداگانه بود كه به كمرتان آویزان می‌شد، سیستم آلفا آیاماس نورهای ورودی به چشم را به كمك الكترودهای نصب شده در زیر شبكیه چشم بیمار دریافت می‌كند و سپس آنها را با میكروچیپ خود پردازش كرده و به صورت سیگنال‌هایی به مغز می‌فرستد. سپس مغز داده‌های دریافتی را همانند سیگنال‌های ارگانیكی كه از یك چشم طبیعی دریافت می‌شود، پردازش می‌كند و بیمار تصاویر را به صورت سیاه و سفید می‌بیند. تنها لازم است كه بیمار یك ابزار كوچك در پشت گوش خود داشته باشد تا میزان روشنایی تصاویر را تنظیم كرده و یك باتری جیبی همراه وی باشد تا به صورت بی‌سیم تمام انرژی سیستم تامین شود.
آلفا آیاماس كه به همت محققان دانشگاه توبینژن آلمان تولید شده، نسبت به آرگوس۲ مزیت‌های فراوانی دارد. از جمله این‌كه در آلفا آیاماس از ۱۵۰۰ الكترود استفاده شده در حالی كه آرگوس۲ تنها ۶۰ الكترود دارد. این باعث می‌شود كه رزولوشن و كیفیت تصاویر در این گجت جدید به شكل قابل توجهی افزایش یابد. به دلیل نصب این پروتز در پشت شبكیه، بیمار می‌تواند به شكل طبیعی چشمانش را حركت داده و اطراف را ببیند در حالی كه هنگام استفاده از آرگوس۲ لازم است كه كاربر برای دیدن اطراف، سرش را بچرخاند. علاوه بر این، آلفا آیاماس توانایی استفاده از قدرت پردازش طبیعی نورون‌های شبكیه چشم را هم دارد كه موجب پردازش حركات و تباین یا كنتراست هم می‌شود. لازم به ذكر است كه تاكنون هشت بیمار به وسیله این ایمپلنت، بینایی خود را به دست آورده‌اند.

بیماران مبتلا به انحطاط ماکولای مرتبط با پیری می‌توانند با درمان جدید دانشمندان، دفعات تزریقات پیاپی برای حفظ بینایی خود را با پرتو ایکس کاهش دهند. این فناوری جدید شامل یک دستگاه جدید موسوم به IRay ساخت شرکت اورایا بوده که پرتو ایکس با ولتاژ پایین را برای توقف رشد خوشه رگ‌های عامل انحطاط ماکولا به آنها تابانده و عفونت و زخم را کاهش می‌دهد. افراد مبتلا به انحطاط ماکولای مرتبط با پیری برای حفظ بینایی خود باید بطور منظم تزریقات دردناکی را درون چشم خود انجام دهند.
شیلا روسان، مشاور مدیریت از لندن یکی از اولین افرادی است که تحت این رویکرد جدید برای کاهش نیاز برای تزریقات دردناک قرار گرفته است. روسان 75 ساله،‌ چهار سال قبل متوجه علائم این بیماری در خود شده و با مراجعه به بیمارستان چشم موردفیلدز در لندن خود آزمون انحطاط ماکولا را با استفاده از یک صفحه شطرنجی انجام داد. پزشکان سپس دریافتند که چشم چپ روسان به انحطاط ماکولای مرطوب مبتلا بوده که باعث ایجاد خوشه‌ای از رگهای خونی و در نهایت عفونت و آسیب به بینایی می‌شود.
برای این بیماری، مبتلایان باید داروی لوستیس را در کنار کره چشم خود تزریق کنند که رشد مواد شیمیایی عامل تولید رگهای خونی در چشم را متوقف می‌کند. این تزریقات معمولا بسیار دردناک هستند. روسان در سال 2011 درمان با دستگاه IRay را در بیمارستان کیننگز کالج لندن دریافت کرد. وی ابتدا بطور ماهانه و سپس هر شش ماه یکبار این درمان 20دقیقه‌ای را دریافت کرد که به گفته او بسیار بهتر از تزریقات دردناک لوستیس است. در این درمان یک قطره بی‌حسی در چشم بیمار ریخته شده، سپس یک لنز تماسی متصل به یک میله، حرکت چشم را ثابت می‌کند. سپس سه پرتوی ایکس از سه زاویه مختلف به ماکولا شلیک می‌شود. اگرچه این درمان برای همه موارد مبتلا به انحطاط ماکولای مرطوب بویژه بیمارانی که ماکولای آنها بشدت آسیب دیده، قابل استفاده نیست. انحطاط ماکولا که بیشتر در سن پیری رخ داده، باعث مرگ آهسته سلولها در ماکولا و مایع ترشح یافته منجر به ضخیم‌تر شدن آن می‌شود. در اثر این شرایط، خطوط صاف بطور منحرف دیده شده و بینایی مرکزی آسیب دیده مشاهده و شناسایی تصاویر و چهره‌ها را مشکل می‌کند.

محققان دانشگاه الینوی در شیکاگو مجموعه‌ای ویژه از ماژول‌های بدن انسان را طراحی کرده‌اند که به کاربران امکان درک حسی افزوده را می‌دهد. این طرح می‌تواند به نابینایان در تردد ایمن یا حتی ارائه ایمنی بیشتر به دوچرخه‌سواران یا رانندگان در ترافیک کمک کند. فناوری ارائه شده همچنین به کاربر امکان می‌دهد که با چشمان بسته رفت و آمد کند. سیستم جدید که SpiderSense نام دارد، یک نمایشگر پوشیدنی است که انعکاس‌های مافوق صوت را از اشیا دریافت می‌کند.
مبتکران این تکنولوژی مدعی‌اند ابزار جدید قادر به فرافکنی محیط نزدیک بر روی پوست است و بنابراین این ماده پوشیدنی به کاربر امکان هوشیاری مسیری اضافی از اشیا پیرامون را می‌دهد. دانشمندان این پروژه سناریویی را طراحی کرده‌اند که در آن جاهای مختلف بدن و نه فقط دستان با مبدل‌هایی مجهز شده‌اند. این مبدل‌ها اطلاعات در خصوص محیط شخص را به حس‌های لمسی بازپخش می‌کند. به گفته محققان، گیرنده‌های حسی که سطح پوست را می‌پوشانند، فرصت‌هایی را برای انتقال هشدارها و پیغام‌ها ارائه می‌دهند.
هنگامی که سیستم مافوق صوت کشف می‌کند که فردی در حال نزدیک شدن به میکروفون است، بازوها فشار افزایش‌یافته‌ای را بر روی بدن اعمال می‌کنند. ماژول‌های این تکنولوژی در سراسر لباس توزیع شده‌اند تا پوشش مافوق صوتی 360 درجه‌ای را تا آن‌جا که ممکن است، ارائه دهند. ماژول‌های سیستم مزبور می‌توانند محیط را اسکن کنند و از طریق «جعبه کنترلر» کنترل می‌شوند. این باکس حامل منبع برق، ابزار الکترونیکی و منطق سیستم است. این ماژول‌ها توسط ده کابل‌ پین روبان (pin ribbon cable) به هم متصل شده‌اند. دانشمندان مدعی‌اند که در آینده ارتباط بلوتوثی بی‌سیم جایگزین این کابل‌ها خواهد شد. آزمایشات از موفقیت این فناوری در محیط بیرون حکایت دارند اما نتایج آزمایشات درون ساختمان رضایت‌بخش نبوده است زیرا ماژول‌های حسگر کاربر را با بازخورد لمسی بمباران می‌کنند. تیم طراح در نظر دارد که حسگرهای بیشتری را به سیستم بیافزاید.

ميوپي (نزديک‌بيني) امروزه در شرق آسيا به دو دليل تبديل به يک مشکل عمده بهداشتي شده است: شيوع بالا و فزاينده آن طي چند دهه گذشته (که امروزه در 90%-80% نوجوانان پس از سن مدرسه ديده مي‌شود)؛ و پاتولوژي‌هاي تهديدکننده بينايي که با ميوپي شديد همراهي دارند (و امروزه در 20%-10% نوجوانان پس از پايان دوره دبيرستان ديده مي‌شوند). روندهاي مشابهي نيز- ولي نه با اين شدت- در ساير نقاط جهان قابل مشاهده است. به نظر مي‌رسد که شيوع بالاي ميوپي در مناطق شهري شرق آسيا با افزايش فشارهاي تحصيلي و تغييرات در سبک زندگي کودکان (صرف زمان کمتر در محيط بيرون) همراهي داشته باشد. تاکنون ژن مهمي براي ميوپي در سنين مدرسه گزارش نشده است ولي چندين ژن با ميوپي شديد همراهي داشته‌اند. دخالت عوامل ژنتيکي در اين تفاوت‌هاي قومي احتمالا اندک است. با اين حال، هنوز مشخص نيست که سهم ژن‌هاي فراوان داراي تاثير اندک و يا تعامل ژنتيک و محيط در تفاوت‌هاي جمعيتي مربوط به ميوپي در سنين مدرسه چقدر است. مداخلات اپتيکال و دارويي نويدبخشي براي پيشگيري از ايجاد ميوپي يا کاهش سرعت پيشرفت آن در دسترس قرار گرفته‌اند که البته هنوز نياز به رواسازي بيشتر دارند. در سال‌هاي اخير همچنين درمان‌هاي نويدبخشي براي محافظت از بينايي در ميوپي‌هاي پاتولوژيک معرفي شده‌اند.

PDF متن کامل مقاله                HTML متن کامل مقاله

دانشمندان دانشگاه Belfast Queen's به دنبال یک رویکرد جدید، به منظور کمک به درمان بینایی میلیون ها نفر از مبتلایان به دیابت ، با استفاده از سلولهای بنیادی بالغ هستند. در حال حاضر میلیون ها نفر از افراد دیابتی درسراسر جهان، در معرض خطر ازدست دادن بینایی خود به علت یک بیماری به نام رتینوپاتی دیابتی می باشند.این بیماری زمانی رخ می دهد که رگ های خونی در چشم ها به علت قند خون بالا مسدود می شوند.قطع جریان خون در شبکیه چشم باعث آسیب رسیدن به سلول های بینایی و اختلال دید می شود و سرانجام در صورت عدم درمان به موقع می تواند منجر به کوری شود.
مطالعه روش جدید ترمیم آسیب های دیابتی توسط سلول های استروما،) که به اختصار (REDDSTAR) نام دارد، برگرفته از تحقیقات دانشمندان مرکز چشم و علوم عروق در دانشکده پزشکی Queen's می باشد. در این روش محققان سلول های بنیادی را از اهدا کنندگان جدا کرده و بعد از گسترش آنها در محیط کشت این سلول ها را به رگ های خونی آسیب دیده بیمار که نیاز به ترمیم دارند تزریق می کنند.این روش مخصوص بیماران مبتلا به دیابتی است که عروق شبکیه در آنها دچار آسیب شده است.
در حال حاضرروش های درمانی اندکی برای کنترل پیشرفت عوارض بیماری دیابت در دسترس است وهمچنین هیچ درمانی برای بهبود همزمان میزان قند خون و عوارض دیابت وجود ندارد. پرفسور Alan Stitt مدیر مرکز چشم و علوم عروقی Queen's در مورد این پروژه گفت : جزئیات مطالعه بر روی روش (REDDSTAR)، شامل بررسی پتانسیل منحصر به فرد سلول های بنیادی برای ترویج ترمیم عروق خونی آسیب دیده در شبکیه چشم دربیماری دیابت می باشد.این موضوع می تواند تاثیر عمیقی بر روی بیماران داشته باشد، زیرا احیاء شبکیه آسیب دیده می تواند از رتینوپاتی دیابتی جلوگیری کند و ریسک از دست دادن بینایی را در این بیماران کاهش دهد.در حال حاضر، درمان های موجود برای رتینوپاتی دیابتی ،همیشه رضایت بخش نبوده است.این درمان ها بر روی مراحل پایانی بیماری تمرکز دارند و دارای عوارض جانبی زیادی هستند و قادر به درمان علل ریشه ای این بیماری نیستند.یک روش جدید جایگزین برای مهار این بیماری بازسازی عروق آسیب دیده شبکیه توسط سلول های بنیادی بالغ می باشد. این پژوهش که بر روی سلول های بنیادی بالغ خاصی که از مغز استخوان مشتق شده متمرکز شده است با حمایت شرکت Orbsen Therapeutics و بنیاد علوم ایرلند ارائه شده است.

این پروتئین ممکن است یک هدف درمانی جدید را برای هر دو بیماری ارثی تخریب شبکیه و دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن ارائه دهد. تحقیقات به رهبری دکتر Minghao Jin ، چشم پزشک و استاد علوم اعصاب در مرکز علوم بهداشت LSU نیواورلئان ، منجر به کشف پروتئینی شده است که از تخریب سلول های گیرنده نور شبکیه ناشی از آسیب های نور محافظت می کند. این پروتئین ممکن است یک هدف درمانی جدید را برای هر دو بیماری ارثی تخریب شبکیه و دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن ارائه دهد. این مقاله در مجله Neuroscience منتشر شده است.
چرخه بینایی برای بازسازی رنگدانه های بینایی گیرنده نورضروری است. با این حال، چرخه های غیر طبیعی بینایی سبب تشکیل محصولات جانبی سمی شده که منجر به توسعه تخریب ماکولا مرتبط با سن (AMD) می شود که علت اصلی از دست دادن بینایی در افراد مسن است. مکانیسم تنظیم کننده سیکل های بینایی مشخص نیست بنابراین شناسایی و تعیین ویژگی آنزیم های تنظیم کننده چرخه بینایی برای درک این مکانیسم حیاتی است.
RPE65 یک آنزیم کلیدی دخیل در چرخه بینایی است. جهش RPE65 سبب شروع زودرس از دست دادن بینایی، تخریب شبکیه، و بیماری های کور کننده چشم می شود. با وجود اهمیت این آنزیم، مکانیسم های تنظیم کننده عملکرد RPE65 ناشناخته است. برای شناسایی و توصیف مهار کننده های ناشناخته RPE65، دانشمندان پنج پروتئین کاندید را مورد آزمایش قرار دادند. با استفاده از غربالگری ژنی، تیم تحقیقاتی LSU کشف کرد که یکی از این پروتئین ها به نام پروتئین انتقال دهنده اسید چرب 4 (FATP4) ، تنظیم کننده منفی RPE65 است و آن را مهارمی کند.
پروفسور Nicolas Bazan مدیر مرکز علوم بهداشت LSU نیواورلئان و نویسنده این مقاله اشاره کرد: "ما دریافتیم که FATP4 از سلول های گیرنده نوری شبکیه در برابرالقاء تخریب شبکیه ، محافظت می کند. به تازگی، جهش در ژن FATP4 انسانی در بیماران مبتلا به نوعی بیماری مغلوب خاص که همچنین دارای یکی از محصولات جانبی سمی مرتبط با چرخه غیر طبیعی بینایی هستند، شناسایی شده است. این محصول جانبی، به نام A2E، با بالا رفتن سن در سلول های اپیتلیالی رنگدانه شبکیه تجمع می یابد ، تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا جهش FATP4 باعث اختلال بینایی مربوط به سن و تخریب شبکیه می شود، مورد نیاز است. دکتر Jinگفت: این یافته ها نشان می دهد که FATP4 ممکن است یک هدف درمانی برای بیماری وراثتی تخریب شبکیه ناشی از جهش RPE65 و AMD باشد.

برگزار کنندگان : انجمن اپتومتری خراسان، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
زمان برگزاری : ۲۵ الی ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۲
ارسال خلاصه مقالات : ۱۵/۱/۱۳۹۲
مکان برگزاری: مشهد

سایت همایش

دانشمندان چشم بیونیکی ابداع کرده اند که با استفاده از آن نابینایان می توانند ببینند . این فناوری در سال 2011 برای استفاده در اروپا تاییدیه گرفته است. این فناوری به نام Argus II در نوع خود اولین است و در سال 2011 برای استفاده در اروپا تاییدیه گرفته است ولی برای کاربرد آن در آمریکا نیازبه تاییدییه سازمان غذا و داروی آمریکا ( FDA ) است. Argus II نتیجه 20 سال تحقیق علمی در خصوص اندام ظریف و عمدتا پیچیده چشم است.
بیشترین کارآیی این فناوری برای بیمارانی خواهد بود که به شکل ارثی نابینایی دارند . در حال حاضر حدود 3000 نفر در آمریکا به یک بیماری چشمی که باعث از بین رفتن شبکیه می شود، مبتلا هستند. این فناوری از دو قسمت پیوند پروتز Argus II در داخل چشم و یک عینک تشکیل شده است. با جایگزینی یک سری الکترودها در داخل چشم ، پروتز Argus II نارسایی شبکیه را در انتقال اطلاعات در مورد نور و تاریکی جبران می کند و این اطلاعات را فورا به مغز منتقل می کند. قسمت دیگر Argus II از یک عینک تشکیل شده است.
این عینک دارای دوربین هایی است که اطلاعات اشیای مقابل افراد را به رایانه کوچکی که بر روی عینک تعبیه شده است، منتقل می کند. اطلاعات به صورت بی سیم به پروتزی که در چشم کار گذاشته شده ، منتقل می شود و مغز با ارسال یک سری پالس های الکتریکی، به بیمار این امکان را می دهد که در نهایت نور، تاریکی و اشکال را ببیند.
دکتر ˈمارک هومایونˈ از دانشکده پزشکی کک ˈیو.اس.سیˈ در مورد این فناوری گفت: اگر به ابداع این نوع فناوری برای سایر بخش های بدن ادامه دهیم و زبان جدید الکتریکی پالس ها به مغز و به چشم ها را بفهمیم ، می توانیم از آن برای سایر بخش های بدن نیز استفاده کنیم و بدین ترتیب جهان و نحوه ارتباطمان با آن تغییر می کند. با این وجود محققان می گویند که برخی کاربران Argus II می توانند حروفی به بلندی چند اینچ را تشخیص دهند. به گفته محققان اتکای این دستگاه به یک رایانه خارجی عامل مهمی برای موفقیت ها و کارآیی آتی آن به شمار می رود. به گفته آنها درآینده بیمارانی که زمانی نابینا بودند با استفاده از این وسیله می توانند رنگ های مختلف را تشخیص دهند.

برگزار کننده: مرکز تحقیقات چشم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز
زمان برگزاری: ۳ الی ۳ اسفند ۱۳۹۱
مکان برگزاری: شیراز، مجتمع فرهنگی آموزشی ولایت 

سایت همایش

محققان دستگاهی طراحی کرده‌اند که در یک روش درمانی نوین، با اعمال فشار ملایم و گرما بر روی پلک، می تواند به تسکین و درمان عارضه خشکی چشم کمک کند. مایع اشک باعث مرطوب و تمیز نگه داشتن بخش جلویی چشم در هنگام پلک زدن می شود و عارضه خشکی چشم بدلیل کاهش این مایع روی می دهد که در اینحالت چشم دچار سوزش، خارش و التهاب می شود. عارضه خشکی چشم با افزایش سن و کاهش سطح فعالیت غدد چربی بدن، بیشتر می شود. در 65 درصد موارد، خشکی چشم ناشی از کاهش روند تولید چربی توسط غدد میبومین است؛ این چربی شفاف میبوم (meibum)‌ نام دارد که از تبخیر فیلم آبکی روی چشم جلوگیری می کند، اما در بیماران دچار عارضه خشکی چشم این غدد بدلیل تشکیل چربی دچار گرفتگی می شوند. برای رفع گرفتگی غدد و حذف چربی ها از کمپرس گرم استفاده می شود؛ شستن پلک با شامپو بچه، پاک کردن پلک با گوش پاک کن و رژیم غذایی حاوی امگا-3 نیز بسیار مفید هستند.
محققان آمریکایی دستگاه LipiFlow را طراحی کرده اند که با گرم کردن و ایجاد فشار ملایم، به پاک کردن غدد میبومین کمک می کند. این دستگاه شامل یک پوشش پلاستیکی دو تکه ای است که پشت پلک قرار داده می شود و با کمک صفحه گرمایی، به حذف چربی در اطراف غدد میبومین کمک می کند؛ دو بخش خارجی نیز هر دو دقیقه یکبار فشار ملایمی را بر روی چشم وارد می کنند که به تنظیم ضخامت غدد کمک می کند. این روش درمانی در مدت 12 دقیقه توسط چشم پزشک انجام شده و با ذوب شدن چربی ها، فعالیت طبیعی غدد میبومین از سر گرفته می شود؛ هزینه این روش درمانی برای هر چشم 943 دلار اعلام شده است. دستگاه LipiFlow همچنین برای افرادی که از لنز تماسی استفاده می کنند نیز بسیار مفید است؛ استفاده از لنزهای تماسی باعث کاهش حجم اکسیژن در سطح چشم می شود. این دستگاه شش ماه پیش در آمریکا معرفی شد و نتایج استفاده از آن بر روی 139 بیمار بمدت چهار هفته نشان می دهد، کارآیی و اثربخشی سیستم LipiFlow در مقایسه با کمپرس گرم بیشتر است. نتایج این مطالعه در مجله Cornea منتشر شده است.

برگزار کنندگان: انجمن چشم پزشکی ایران، مرکز تحقیقات و گروه چشم علوم پزشکی تهران
زمان برگزاری: ۶ الی ۹ آبان ۱۳۹۲
ارسال خلاصه مقالات: ۱۵/۵/۱۳۹۲
مکان برگزاری: تهران، مرکز همایش های رازی

سایت همایش

برگزار کنندگان: گروه چشم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، انجمن چشم پزشکی فارس، مرکز تحقیقات چشم پزشکی پوستچی، گروه سگمان قدامی انجمن چشم پزشکی ایران
زمان برگزاری: ۲۵ الی ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۲
ارسال خلاصه مقالات: ۱/۲/۱۳۹۲
مکان برگزاری: شیراز

سایت همایش

مطالعات جدید نشان می‌دهد، معاینه ساده چشم با اسکن OCT‌ روش سریع و ساده برای بررسی وضعیت بیماران مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس محسوب می‌شود. مولتیپل اسکلروزیس (ام اس) یک بیماری غیر قابل پیش بینی و عود کننده محسوب می‌شود که سلول‌های عصبی مغز و نخاع را درگیر کرده و با تخریب غلاف میلین بعنوان لایه محافظ فیبرهای عصبی، باعث بروز مشکل در دید، حفظ تعادل و راه رفتن بیمار می شود. تشخیص روند عود بیماری با استفاده از تصاویر MRI‌ مغز و نخاع امکان پذیر است، اما نمی تواند زمان شروع دقیق علائم بیماری را مشخص کند.
محققان به دنبال ابداع روش های مکملی هستند که نظارت بر عود بیماری ام اس را تسهیل کند و روش اسکن OCT‌ می تواند در این زمینه کاربرد داشته باشد. روش «توموگرافی انسجام نوری» (OCT) یک روش اسکن چشم برای اندازه گیری ضخامت شبکیه چشم محسوب می‌شود و اسکن هر چشم با این روش تنها چند دقیقه طول می‌کشد. تیم تحقیقاتی کالج پزشکی دانشگاه جان هاپکینز در یک مطالعه با حضور 154 بیمار مبتلا به بیماری MS‌، روند عود بیماری را در یک دوره دو ساله مورد بررسی قرار دادند. محققان با استفاده از اسکن OCT‌ اندازه ضخامت فیبرهای عصبی شبکیه در پشت چشم بیماران را اندازه گیری کردند؛ نتایج بدست آمده نشان می دهد که شبکیه چشم در مراحل اولیه و فعالیت بیماری بسرعت نازک می شود.
برخلاف سلول های عصبی در مغز که با لایه محافظ میلین پوشیده شده اند، سلول های عصبی شبکیه فاقد پوشش میلین هستند؛ محققان معتقدند که سلول های عصبی این بخش می توانند نشانه های اولیه صدمات بیماری MS‌ را مشخص کنند. در این حالت روند نازک شدن شبکیه چشم در بیماران مبتلا به MS عود کننده، بسیار سریع‌تر از بیماران در حالت غیر عود بیماری است؛ همچنین در بیماران با ضایعات التهابی که در تصاویر MRI‌ مغزی قابل مشاهده هستند، روند نازک شدن شبکیه بسیار سریعتر از سایر بیماران عنوان شده است.
دکتر «پیتر کالابرسی» نویسنده این تحقیق تأکید می‌کند: روش اسکن OCT می تواند روند عود MS‌ را بسرعت مشخص کند. به گفته محققان، کاربردی شدن این روش برای تشخیص عود بیماری MS، به آزمایشات تکمیلی با حضور تعداد بیشتری بیمار نیاز دارد. نتایج این مطالعه در مجله Neurology منتشر شده است.

برگزار کننده: دانشگاه علوم پزشكي زاهدان
زمان برگزاری: ۱۰ الی ۱۲ بهمن ۱۳۹۱
مکان برگزاری: مرکز همایش های دانشگاه دریانوردی چابهار

سایت همایش

دانشمندان دانشگاه شفیلد نوعی لنز تماسی جدید پر شده از سلولهای بنیادی را تولید کرده‌اند که می‌تواند بطور طبیعی اختلال بینایی را ترمیم کند. دانشمندان امیدوارند که این کاشت زیست تجزیه‌پذیر پر شده از سلولهای بنیادی که قابل تکثیر است، بتواند به التیام طبیعی چشم کمک کند. سلولهای بنیادی اجزای اصلی رشد بافت هستند که می توانند به تمام انواع مختلف سلولهای بدن تبدیل شوند. محققان اکنون امیدوارند که این شیوه بتواند به میلیونها انسان در سراسر جهان برای حفظ و ترمیم اختلال بینایی کمک کند. این فناوری برای درمان آسیبهای قرنیه یا همان لایه شفاف جلوی چشم طراحی شده که یکی از اصلی‌ترین مسبب‌های نابینایی در جهان است.
با این کاشت جدید، محققان با تقلید از ویژگیهای ساختاری چشم توانسته‌اند یک شیوه جدید برای تولید غشاهای باریک و بسیار ظریف برای کمک به پیوند سلولهای بنیادی به چشم ایجاد کنند. آنها با استفاده از مجموعه‌ای از شیوه‌های پیچیده توانستند یک صفحه ماده زیست‌تجزیه‌پذیر تولید کنند که می‌تواند روی قرنیه قرار گیرد. این صفحه مملو از سلولهای بنیادی بوده که قادر به تکثیر هستند و به بدن اجازه می‌دهند تا بطور طبیعی چشم را ترمیم کند.
درمان‌های استاندارد برای نابینایی قرنیه شامل کاشتهای قرنیه یا پیوند سلولهای بنیادی به چشم با استفاده از غشای انسانی اهدایی به عنوان ناقل موقت این سلولها به چشم هستند. اما برای برخی از بیماران این درمان پس از چند سال با شکست روبرو شده چرا که چشم‌های ترمیم یافته این سلول‌های بنیادی را که برای ترمیم قرنیه ضروری هستند، نگه نمی‌دارد. یکی از ویژگی‌های اساسی این صفحه جدید آن است که حاوی بسته‌های کوچک حاوی سلولهای بنیادی بوده که آنها را درون چشم نگه داشته و کنار هم قرار می‌دهد.
به گفته محققان، ماده واقع در مرکز این صفحه از حلقه اطراف نازکتر بوده؛ از این رو با سرعت بیشتری تجزیه شده و به سلولهای بنیادی برای گسترش در سطح چشم و ترمیم قرنیه کمک خواهد کرد. بدون این ترمیم دائمی، بافت سفید و ضخیم زخم بر روی قرنیه شکل گرفته و باعث نابینایی جزئی یا کامل در بیمار می‌شود. به گفته دانشمندان یکی دیگر از مزایای این صفحه آن است که تجزیه‌پذیر بوده و ماده سازنده آن با ماده مورد استفاده در سازه‌های چشمی مشابه است؛ از این رو مشکل رد سیستم ایمنی وجود نخواهد داشت. آزمایشات نشان داده که غشاها از رشد سلول حمایت می‌کنند. در نتیجه انتظار می‌رود که کارآزمایی‌های بالینی در آینده نزدیک در هند آغاز شود چرا که این محققان با پژوهشگران موسسه چشم پراساد در حیدرآباد هند در حال همکاری هستند. این پژوهش در مجله Acta Biomaterialia منتشر شده است.

دانشمندان دانشگاه گنت بلژیک در دستاوردی که مفهوم جدیدی را به اصطلاح «پیام فوری» خواهد داد، یک فناوری جدید را بوجود آورده‌اند که اجازه می‌دهد پیامهای الکترونیکی از روی تلفن همراه بطور مستقیم بر روی لنزهای تماسی در چشم کاربر منتقل شود. این نمایشگر ال‌سی‌دی کروی شکل با استفاده از فناوری بی‌سیم، تصاویر ارسالی را کنترل می‌کند. قابلیت این لنز با ارسال یک شکل دلار بر روی آن به نمایش گذاشته شد. این دستاورد یک گام رو بجلو برای نمایشگرهای لنز تماسی کاملا پیکسلی با جزئیات مشابه نمایشگر تلویزیون بوده که می‌تواند بطور کامل شیوه ارتباطات امروزی را متحول کند. این فناوری جدید بدین معنی است که کل سطح لنز تماسی برای نمایش تصویر و پیامک استفاده خواهد شد. محققان همچنین در حال بررسی امکان استفاده از این لنزها به عنوان عینک آفتابی هستند که با سطح نور خورشید سازگار می‌شوند.

تحقیقات محققان نشان داده که حرکات چشم در مردان و زنان با یکدیگر متفاوت است. بر اساس یک پژوهش جدید، محققان دریافتند مردان و زنان در شیوه نگاه به اجسام روش‌های متفاوتی دارند. بر اساس یافته‌های این محققان،‌ اگرچه حرکات چشم زنان کمتر از مردان است اما دید آنها طولانی‌تر و نگاهشان به مکان‌ها متنوع‌تر است. بزرگترین تفاوت در حرکات چشم هنگامی مشاهده شد که شرکت‌کنندگان تصاویری از مردم را مشاهده می‌کردند.
محققان اظهار کردند: نگاه مردان و زنان متفاوت از یکدیگر بوده و تفسیر آنها از جهان نیز متفاوت است. برای مثال اگر به افراد بگوییم به چهره در عکسی نگاه کنند، مردان ارتباط چشمی مستقیم با چهره تصویر برقرار می‌کنند و این در حالی است که زنان نگاه خود را کمی رو به پایین و به سمت بینی و دهان چهره می‌اندازند. نتایج این پژوهش در مجله PLOS منتشر شده است.

برگزار کنندگان: گروه چشم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقیقات چشم دانشگاه علوم پزشکی تهران، گروه ویتره و رتین انجمن چشم پزشکی ایران
زمان برگزاری: ۴ الی ۶ اردیبهشت ۱۳۹۲
مکان برگزاری: تهران، هتل المپیک

همایش همزمان:
ششمین گردهمایی گروه فوق تخصصی ویتره و رتین انجمن چشم پزشکی ایران

سایت همایش

برگزار کنندگان: انجمن چشم پزشکی ایران، دانشگاه علوم پزشکی تهران
زمان برگزاری: ۱۷ الی ۱۸ اسفند ۱۳۹۱
مکان برگزاری: تهران، مرکز همایش های رازی

همایش های همزمان:
پنجمین جشنواره فارابی
چهارمین سمینار کاربرد فیزیک در چشم پزشکی

سایت همایش

محققان موسسه تكنولوژي ماساچوست (MIT) با رمزگشايي از ژنوم چشم كرم پهن اميدوارند بتوانند شيوه‌هاي نويني براي درمان بيماري هاي چشم بيابند. كرم پهن پلاناريان قادر به بازسازي مجدد بخش هاي از دست رفته بدن است و بدليل همين ويژگي بسيار مورد توجه محققان قرار دارد. محققان ژنوم كامل چشم كرم پهن را رمزگشايي كرده و معتقدند كه اين جانور مي تواند نقش محوري بعنوان مدلي براي تحقيقات در حوزه چشم و بيماري هاي آن باشد.
پروفسور «پيتر ردين» به همراه «سيلويان لاپان» از محققان MIT بيش از دو هزار نمونه چشم كرم پهن پلاناريان را مورد بررسي قرار داد و 600 ژن فعال كشف كردند. مدل قبلي از روي نمونه ژنوم چشم مگس ميوه تهيه شده بود، اما ژنوم كرم پهن طيف به مراتب وسيع تري را در اختيار محققان قرار مي دهد و برخي از ژن هاي كشف شده پيش از اين در چشم مگس ميوه شناسايي نشده بودند. همچنين برخي ژن هاي مرتبط با توسعه بافت چشم و ژن هاي مرتبط با دژنراسيون ماكولاي مرتبط با سن و سندرم آشر كه باعث بيماري تخريب پيشرونده شبيكه مي شود، در تحقيقات قبلي مشخص نشده بودند.پروفسور «ردين» خاطر نشان مي كند: دستيابي به فهرست كامل ژنوم كرم پهن، جامع ترين فهرست ژنومي دخيل در بيولوژي چشم را در اختيار محققان قرار داده و مي توان از آنها براي سرعت بخشيدن به تحقيقات در خصوص عملكرد ژن ها در بروز بيماري هاي مختلف چشمي استفاده كرد.

تحقيقات جديد نشان مي‌دهد، حضور كودكان در محيطهاي باز و بهره‌مندي از نور طبيعي مي‌تواند به توسعه قدرت بينايي و پيشگيري از ابتلا به نزديك بيني در سنين نوجواني منجر شود. در تحقيقات قبلي ارتباط ميان حضور در محيط باز و بهبود قدرت بينايي كودكان شناسايي شده بود، اما به طور دقيق مشخص نشده بود كه اين امر ناشي از فعاليت جسمي و تحرك در طبيعت است يا نور طبيعي تنها عامل دخيل در اين موضوع است. پژوهش صورت گرفته توسط محققان دانشگاه هاي بريستول و كارديف نخستين مطالعه در خصوص تأثيرات مثبت نور طبيعي بر سلامت و ارتقاء قدرت بينايي كودكان محسوب مي‌شود.
نتايج اين تحقيق حاكي از ارتباط مستقيم مدت زمان حضور در محيط باز و بهره‌مندي از نور طبيعي و بهبود قدرت بينايي بدون توجه به سابقه خانوادگي و ميزان فعاليت جسمي كودك است. محققان آزمايش چشم هفت هزار كودك در سنين هفت، ‌10، 11، 12 و 15 سالگي را مورد ارزيابي قرار داده و سپس ميزان فعاليت بدني هفتگي آنها را بررسي كردند. بر اين اساس، كودكان هشت و 9 ساله‌اي كه به طور منظم در محيط باز و نور طبيعي حضور داشتند، در 15 سالگي كمتر به نزديك بيني مبتلا شدند. دكتر «كتي ويليامز» از محققان دانشگاه بريستول خاطرنشان مي‌كند: خطرات ناشي از اشعه فرابنفش خورشيد براي كودكان جدي است، اما اين مساله نمي‌تواند باعث محروم كردن كودك از آثار مفيد نور طبيعي شود. به گفته محققان، براي مشخص شدن مدت زمان حضور در محيط باز براي پيشگيري از نزديك‌بيني به تحقيقات بيشتري نياز است.

محققان آمریکایی نسل جدیدی از لنز مصنوعی را طراحی کرده‌اند که شباهت زیادی به لنز طبیعی چشم داشته و می‌تواند در آینده جایگزین لنز طبیعی صدمه دیده شود. فناوری طراحی لنز جدید GRIN یا «اپتیک شاخص شیب انکسار» نام دارد؛ این لنز از هزاران لایه پلیمری در مقیاس نانو ساخته شده که قادر به منحرف کردن یا شکست نور با درجات مختلف در زمان عبور از درون لنز است. «مایکل پونتینگ» از محققان پلیمر و سرپرست تیم تحقیقاتی تأکید می کند: چشم انسان یک لنز GRIN است؛ نور از لنز جلوی چشم عبور کرده و به عقب چشم می‌رسد و در درجات مختلف شکسته می‌شود که در این حالت مسیر نور بدون تکیه بر اپتیک پیچیده براحتی کنترل می شود.
محققان در ساخت لنز مصنوعی جدید از همین روش تقلید کرده اند؛ الگوبرداری از لنزهای طبیعی چشم انسان نخستین گام برای نشان دادن قابلیت‌ها، زیست سازگاری و سیستم‌های مواد دگردیس پذیر مورد نیاز برای ارتقاء فناوری فعلی ساخت ایمپلنت‌های نوری محسوب می‌شود. فناوری لنز مصنوعی GRIN می‌تواند در آینده کارآیی طبیعی‌تری نسبت به لنزهای قابل کاشت برای جایگزین شدن با لنزهای طبیعی چشم انسان ببخشد. این لنز همچنین علاوه بر کارآیی در حوزه فناوری هوایی، در دستگاه‌های تصویربرداری پزشکی کوچک شده یا لنزهای قابل کاشت نیز استفاده خواهد شد. این طرح با همکاری محققان دانشگاه کیس وسترن رزرو، موسسه فناوری «روز- هالمان»، لابراتوار نیروی دریایی آمریکا و تیم تحقیقاتی PolymerPlus انجام شده و نتایج آن در مجله Optical Express‌ منتشر شده است.

محققان دانشگاه ساوث‌همپتون در کشف جدیدی که می‌تواند امید دوباره‌ای برای مبتلایان به فقدان بینایی در اثر رتینیت پیگمانتر یا انحطاط ماکولا باشد، دریافته‌اند که سلولهای قرنیه ممکن است بتوانند جای سلولهای تخریب شده شبکیه را گرفته و از نابینایی جلوگیری کند. این محققان به بررسی سلولهای استروما لیمبال قرنیه در لمب قرنیه که یک ناحیه ضخیم در جلوی چشم بوده، پرداختند.
محل سکونت برجسته این سلولها باعث دسترسی آسان به آنها برای جراحی بوده و همچنین ضخامت آن احتمال آسیب‌رسانی به بینایی فرد را در زمان استخراج این سلولها کاهش می‌دهد. محققان دریافتند که این سلولها از ویژگی‌های مشابه سلولهای بنیادی برخوردارند، بدین معنی که می‌توان آنها را به شکلهای سلولی دیگر تبدیل کرد. سلولهای قرنیه در زمان پرورش در ظرف آزمایشگاهی توانستند برخی از ویژگی‌های سلولهای شبکیه را بدست بیاورند.
از لحاظ نظری این کشف می‌تواند به این معنی باشد که این سلولها را شاید در آینده بتوان از لمب قرنیه استخراج و به شکل سلولهای شبیه به شبکیه پرورش داد. این محصول نهایی را سپس می‌توان در شبکیه چشم پیوند زد که در آنجا جایگزین سلولهای بدون کارآیی را خواهند گرفت. همچنین به گفته دانشمندان، امکان رد شدن این پیوند از سوی بدن غیرمحتمل است چرا که از بدن خود بیمار استخراج شده‌اند.

دانشمندان مؤسسه علمی وایزمن در تلاش برای کمک به نابینایان در مسیریابی ایمن‌تر و موثرتر از یک منبع غیرمنتظره یعنی سبیل‌های موش الهام گرفته‌اند. این محققان از داوطلبان خواسته بودند تا چشم‌بند بسته و از یک سبیل پلاستیکی منعطف 30 سانتی‌متری بر روی انگشت اشاره که در پایه آن حسگرهای نیرو و موقعیت قرار گرفته بود، برای مسیریابی استفاده کنند. در دنیای موشها، حرکت سبیل‌ها شامل عقب و جلو بردن آنها در حدود هشت بار در یک ثانیه برای موقعیت یابی اجسام در محیط اطرافشان است. این نتایج که در مجله Neuroscience منتشر شده، می‌تواند به درک بهتر از فرآیند حس و ساخت دستگاه‌های کوچک قابل پوشش بر روی دست منجر شود که ورودی‌های ویدیویی را به تحریک مکانیکی تبدیل کرده و به نابینایان یک کمک حسی شهودی ارائه می‌کنند.
در آزمایشات انجام شده، این حسگرها برای نظارت بر حرکات در زمان حرکت سبیل‌ها توسط داوطلبان در اطراف برای شناسایی اجسام استفاده شدند. سپس دو قطب در فاصله یک دست از هر طرف داوطلبان نشسته قرار داده شد که یکی از آنها کمی عقب‌تر و دیگری کمی جلوتر بود. از این داوطلبان خواسته شد تا تنها با استفاده از سبیل‌ها جایگاه قطب عقب‌تر را مشخص کنند. در ادامه این جایجایی بین قطب‌های عقب و جلو کاهش یافته تا جایی که دیگر افراد قادر به تشخیص قطب جلو از قطب عقب نبودند.
در اولین روز آزمایش، افراد توانستند با این حس جدید بخوبی سازگار شده و قطب عقب‌تر را در فاصله هشت سانتی‌متری شناسایی کنند. بررسی داده‌ها نشان داده که داوطلبان این کار را با تشخیص اطلاعات مکانی از زمان‌بندی حسی کرده بودند. در این حالت، آنها دستان خود را با هم و به صورت باز در اطراف حرکت داده و قطب عقب‌تر را به دلیل این که سبیل روی دست آنها، آن را سریع‌تر شناسایی کرده بود، پیدا کنند. با تکرار آزمایش در روز بعد محققان دریافتند که این مهارت در داوطلبان پیشرفت چشمگیری داشته و میانگین آستانه حسی تا سه سانتی‌متر کاهش یافت و برخی می‌توانستند جابجایی در حد یک سانتیمتر را نیز احساس کنند. این پژوهش نشان داده که تنها تغییر حرکات فیزیکی بدون تغییر مرتبط در حساسیت حسهای انسان می‌تواند برای بهتر شدن ادراک کافی باشد.

دانشمندان با استفاده از كاشت پروتز شبكيه موفق شدند بينايي را به موش‌هاي نابينا بازگردانند. اين موفقيت مي‌تواند براي ميليون‌ها نابينا در سراسر جهان اميدواركننده باشد. بينايي اين موش‌ها به اندازه‌يي رضايتبخش بود كه قادر به تشخيص چهره يك نوزاد، بسياري از جزئيات يك صحنه در پارك و ردگيري يك تصوير متحرك بودند. دانشمندان از عينك‌هاي هاي‌تك مجهز به يك دوربين ريز و نه عمل جراحي استفاده كردند. شيلا نيرنبرگ، دانشمند عصب‌شناس از كالج پزشكي كرنل در نيويورك اميدوار است در آينده اين رويكرد را در مورد بيماران انساني به كار برد.
نخستين كساني كه از اين تكنيك بهره مي‌برند، آن‌هايي هستند كه از انحطاط ماكولاي مرتبط با سن رنج مي‌برند. اين عارضه شايع‌ترين عامل نابينايي در سنين بالا است. دانشمندان پيشتر از تراشه‌هاي قابل كاشت براي بازيابي بينايي استفاده كرده‌اند اما دكتر نيرنبرگ معتقد است كه روش وي تصوير واضح‌تري را موجب مي‌شود و بينايي فرد را به وضعيت نرمال نزديك مي‌كند. هنگام مشاهده يك آيتم، نور بر روي سلول‌هاي موجود در شبكيه چشم (فيلم موجود در پشت چشم) مي‌افتد و پس از تبديل به سيگنال‌هاي الكتريكي براي پردازش به شكل تصوير به مغز فرستاده مي‌شود. در آن‌جا اين سيگنال‌ها براي يك الگو مانند اشيا مختلف رمزگذاري مي‌شوند. اين محققان بر روي كدگذاري دقيق اطلاعات در مغز نيز تمركز كرده‌اند.
در انحطاط ماكولاي چشم سلول‌هاي شبكيه گيرنده نور مي‌ميرند و اين امر موجب مي‌شود كه اطلاعات كمتري به مغز ارسال شود و در نتيجه بينايي نيز از بين برود. تكنيك نيرنبرگ راهي فرعي براي ارسال مستقيم اطلاعات رمزگذاري شده به مغز است. نتيجه اين امر توليد تصاويري واضح‌تر از تصاوير ارائه شده در مقايسه با تصاوير توليد شده توسط ابزار موجود است كه صرفاً بر روي تجمع نور و ارسال داده به مغز تمركز مي‌كنند. آزمايشات بر روي موش‌ها نشان داده كه تكنيك مزبور بينايي نزديك به نرمال توليد كرده است. نيرنبرگ هم‌اكنون در حال درك كدگذاري براي چشم ميمون‌هاست. به اين دليل كه چشم انسان نيز به همان كد متكي است. نخستين آزمايشات بر روي انسان تا يك يا دو سال آينده صورت خواهند گرفت و در صورت ايمن بودن، تكنيك مزبور پنج تا هفت سال آينده معمول خواهد شد.
وسيله مورد استفاده اين دانشمند،اطلاعات موجود در خط بينايي را گرفته و با استفاده از پردازشگر به اندازه يك گوشي موبايل آن را به كد مورد استفاده براي مغز تبديل مي‌كند. اين كد سپس توسط يك ميني‌پروژكتور موجود در عينك‌ها به جرقه‌هايي از نور تبديل مي‌شود.
جرقه‌هاي نور به نوبه خود سلول‌هاي موجود در پشت شبكيه را فعال مي‌كنند. اين سلول‌ها اطلاعات كدگذاري شده در پالس‌هاي نور را به مغز مي‌فرستند. در اين شيوه همچنين يك جفت عدسي نيز براي ايجاد سلول‌هاي ارسال كننده داده حساس به جرقه‌هاي نور نياز است. اين نخستين ايمپلنت پروتز شبكيه است كه پتانسيل اهداي بينايي نرمال يا نزديك به نرمال را به فرد نابينا مي‌دهد. انحطاط ماكولاي چشم تاكنون بر 500 هزار انگليسي تاثير گذاشته و انتظار مي‌رود اين رقم تا 25 سال آينده سه برابر شود. جزئيات اين دستاورد علمي در مجله Proceedings of the National Academy of Sciences انتشار يافت.

یافته‌های پژوهشی جدید حاکی از آن است که ممکن است داروهای استاتین کاهش کلسترول خون و دیابت نوع دو، خطر ابتلا به آب مروارید وابسته به سن را افزایش دهد. محققان برای انجام این پژوهش، شش هزار و 400 نفر را طی سال‌های 2007 تا 2008 در درمانگاه بینایی سنجی دانشگاه واترلوي کانادا مورد بررسی قرار دادند. از این تعداد 452 نفر نیز به دیابت مبتلا بودند. 56 درصد از بیماران دیابتی و 16 درصد از غیر دیابتی‌های این پژوهش از داروهای استاتین استفاده می‌کردند.
پژوهشگران با در نظر گرفتن سایر مؤلفه‌های مداخله گر مانند جنسیت، سیگار کشیدن و فشار خون بالا متوجه شدند که دیابت و استاتین هرکدام به ترتیب با افزایش 82 و 57 درصدی خطر وقوع آب مروارید مرتبط بودند. این رابطه‌های درصدی در انواع متفاوت بیماری آب مروارید نیز تغییر می‌کرد. بر اساس نتايج اين پژوهش، با وجود مصرف زیاد استاتین در بین بیماران دیابتی، به نظر می‌رسد این دو عامل خطر، مستقل از یکدیگر عمل می‌کنند. با افزایش سن، خطر وقوع آب مروارید در بین بیماران دیابتی که استاتین مصرف می‌کنند، بسیار سریع‌تر از غیر دیابتی‌هایی اتفاق می‌افتد که استاتین مصرف نمی‌کنند.
به طور میانگین، آب مروارید در بیماران دیابتی که استاتین مصرف می‌کنند در مقایسه با غیر دیابتی‌هایی که استاتین مصرف نمی‌کنند، 5.6 سال زودتر بروز می‌کند. پژوهش‌های صورت گرفته بر حیوانات نیز حاکی از آن است که استاتین درمانی طولانی مدت با دوز بالا، رابطه مستقیم و مشهودی با بروز آب مروارید دارد. نویسندگان این پژوهش با تاکید بر نتایج این تحقیق تصریح كرده‌اند که نمی‌توان رابطه علت و معلولی را به این دو مؤلفه نسبت داد، اما رابطه این دو متغیر نیز از نظر زیستی پذیرفتنی و محتمل است. بر اساس اين تحقيق، فواید استاتین درمانی در درمان بیماران دیابتی نوع دو شناخته شده است و احتمالا از افزایش خطر آب مروارید مهم‌تر است. پژوهشگران مي‌گويند: نتایج حاصل از این تحقيق آگاهی از خطرهای درمانی دیابت نوع دو را افزایش می‌هد و ممکن است در پیشبرد ابداع روش‌های درمانی جایگزین استاتین درمانی که با افزایش خطر آب مروارید مرتبط نباشد، یاری رسان باشد.
بیماری دیابت نوع دو، عامل خطری برای بروز آب مروارید مرتبط با سن به شمار می‌آید. آب مروارید نیز مشکلی بینایی است که در اثر کدورت زجاجیه چشم رخ می‌دهد که در صورت عدم درمان بینایی چشم مختل خواهد شد. نتايج این پژوهش در مجله «Optometry and Vision Science» انجمن آمریکایی بینایی سنجی منتشر شده است.

از دست دادن بينايي چشم به دلايل مختلف، توان انسان را در حس کردن پرتوهاي نور تحت تأثير قرار مي‌دهد و همين مسأله زندگي بيماران بسياري را در سراسر جهان با دشواري‌هاي زيادي مواجه ساخته است. خوشبختانه يافته‌هاي پژوهشي جديد روي موش‌هاي آزمايشگاهي نشان داده که در آينده نزديک مي‌توان اين دسته نابينايي‌ها را از طريق تزريق درون چشمي درمان کرد. به نوشته سايت «ياهو»، در تحقيق علمي تازه‌اي دانشمندان نوعي ماده شيميايي با نام «آکريلاميد آزوبنزن کوآترناري آمونيوم» (AAQ) را به چشم تعدادي موش آزمايشگاهي نابينا تزريق کردند. پيش‌تر «اِي. اِي. کيو.» به عنوان نوعي ماده مؤثر روي سلول هاي عصبي شناخته شده بود. زماني که دانشمندان ماده فوق را به صورت مستقيم به درون چشم موش‌هاي آزمايشگاهي تزريق کردند، اين جانداران مجددا توانايي حس کردن پرتوهاي نور را بازيافتند. اين پژوهشگران اميدوارند در نهايت مشخص کنند آيا ماده فوق در درمان بيماري‌هاي «رتينو پيگمنتوزا» در انسان‌ها قابل استفاده است يا خير. اما حتي اگر آزمايش‌هاي ياد شده دست آخر نشان دهند که ماده «اِي. اِي. کيو.» روي انسان‌ها نيز مشابه موش‌ها عمل مي‌کند، تزريق منظم راه حل مناسب درماني در انسان‌ها نخواهد بود، دليل اين امر هم تأثير ۲۴ ساعته ماده «اِي. اِي. کيو.» است که نيازمند تجديد تزريق بعد از طي اين زمان است

سازمان غذا و داروي آمريکا در روزهاي اخير اوکريپلاسمين (ocriplasmin) با نام تجاري ژتريا (Jetrea) را به عنوان اولين داروي مورد قبول اين سازمان در درمان چسبندگي علامت‌دار ويتروماکولار مورد تاييد قرار داده است. چسبندگي علامت‌دار ويتروماکولار به وضعيتي گفته مي‌شود که در آن زجاجيه شروع به حرکت در مقابل ماکولا کرده است. همان‌طور که مي‌دانيد ماکولا بخشي از شبکيه است که مسوول بينايي شناخته مي‌شود. چنين وضعيتي مي‌تواند به تخريب ماکولا- به دنبال کشيدگي و فشردگي- بينجامد. ژتريا آنزيمي است که پروتئين‌هاي مسبب چسبندگي علامت‌دار ويتروماکولار را مي‌شکند. تخريب اين پروتئين‌ها باعث جداشدن بهتر زجاجيه و ماکولا مي‌شود و مي‌تواند خطر وقوع کشيدگي را کاهش دهد. درمان ديگر براي اين عارضه، جراحي است. با تاييد داروي اخير، گزينه درماني غيرجراحي براي غلبه بر چسبندگي علامت‌دار ويتروماکولار در اختيار متخصصان قرار مي‌گيرد. اثربخشي و ايمني ژتريا در 2 مطالعه باليني با شرکت 652 بيمار مبتلا به چسبندگي علامت‌دار ويتروماکولار مورد بررسي قرار گرفت. بيماران به طور کاملا تصادفي تحت درمان با تزريق تک دوز ژتريا به درون چشم يا تزريق دارونما قرار گرفتند. بيماران در 28 روز بعد از تزريق و سپس 6 ماه بعدي از لحاظ تظاهر هر گونه عارضه باليني بررسي شدند. شايع‌ترين عوارض گزارش‌شده به دنبال درمان با ژتريا عبارت بودند از خونريزي ملتحمه، درد چشم، مشاهده جرقه‌هاي نور، تاري ديد، ديد ناواضح، افت بينايي، ادم شبکيه و ماکولا.

محققان موسسه فناوري ماساچوست نوعي رابط پوشيدني موسوم به EyeRing طراحي كرده‌اند كه به افراد نابينا امكان اشاره كردن به يك شيء براي كسب اطلاعات بيشتر در مورد آن را مي‌دهد. اين فناوري متشكل از يك حلقه انگشتري شكل، گوشي هوشمند و خروجي صداي گوشي است. كاربر با استفاده از يك حلقه مجهز به ميكرو دوربين كه بر روي انگشت اشاره‌ پوشيده شده، مي‌تواند توسط يك دگمه تعبيه شده بر روي آن به يك شيء اشاره كند.
حلقه توسط دوربين از اين شي تصوير تهيه كرده و آن را جهت پردازش به صورت بي‌سيم به يك گوشي هوشمند (آندرويد) مي‌فرستد. برنامه نصب بر روي اين گوشي ماهيت آيتم (مانند اندازه، قيمت، رنگ يك تي‌شرت) را از طريق يك ماژول «متن به كلام» به هدست كاربر مخابره مي‌كند. طراحان اميدوارند كه بتوانند سيستم جديد را مجهز به قابليت‌هايي از جمله تهيه ويديوي زمان واقعي توسط دوربين، قدرت محاسباتي بالاتر و حسگرهاي افزوده مانند ميكروفون و ژيروسكوپ كرده و آن را در نمونه اوليه آتي EyeRing جاي دهند.

دانشمندان با شناسايي پروتئين مهمي به نام mYd88‌ به موفقيتي بزرگ در بيماري چشمي دژنرسانس ماكولا دست يافتند. محققان دانشگاه كنتاكي يافته‌هاي مهمي را در فرم پيشرفته نوع خشك بيماري دژنرانس ماكولاي وابسته به سن كه با نام آتروفي – جغرافيايي (GA) شناخته مي‌شود، كشف كردند. محققان در اين مورد اظهار كردند: از دست دادن بينايي و افت ديد با فعال شدن يك پروتئين مهم به نام MyD88‌ ميسر مي‌شود. آن‌ها با مشاهده داده‌ها و شواهد موجود نشان داده‌اند كه فعاليت‌هاي اينفلامازوم و مولكول IL-18‌ و پروتئين MyD88‌ همه در چشم افراد مبتلا به آتروفي جغرافيايي افزايش مي‌يابد.
نتايج حاصل از اين تحقيق حاكي از آن است كه مسدود كردن هركدام از اين عوامل مي‌تواند از دژنرساسيون شبكيه چشم افراد مبتلا به مدلهاي متعدد اين بيماري جلوگيري كند و يك روش درماني بالقوه جديدي را براي GA‌ ايجاد كند كه در حال حاضر هيچ درمان تائيد شده‌اي براي آن وجود ندارد. نتايج ديگر اين پژوهش، با بازنگري تحقيقات قبل مي‌افزايد كه كمبود آنزيم DICER1‌ در چشم افراد مبتلا به GA منجر به تجمع مولكول‌هاي سمي Alu RNA‌ در پوشش‌هاي اپي تليالي رنگدانه‌هاي شبكيه چشم مي‌شود و اين RNA‌ها باعث فعال شدن سيستم ايمني پيچيده‌اي به نام اينفلامازوم NLRP3‌ مي‌شود و در نهايت مولكول IL-18‌ توليد مي‌شود كه باعث مرگ سلول‌هاي اپي تليالي رنگدانه‌هاي شبكيه چشم مي‌شود.
دژنرسانس ماكولاي وابسته به سن يك بيماري چشمي است كه بسياري از افراد بالاي 50 سال را درگير مي‌كند و مي‌تواند ماكولاياي بخش مركزي شبكيه يك چشم يا هر دو چشم را تحت نفوذ قرار دهد و نوع خشك اين بيماري شايع‌تر از نوع مرطوب آن است.

افتالموسكوپ، وسيله‌اي است كه براي معاينه چشم استفاده مي‌شود. مهم‌ترين مزيت استفاده از آن، تعيين سلامت رتين و محفظه ويتروس است. در هنگام استفاده از اين وسيله، فرد مشاهده كننده مي‌تواند با شخص، فاصله‌اي در حدود يك دست داشته باشد و تصوير معكوس شده توسط يك عدسي محدب مشاهده شود. با اين وسيله، معاينه‌‌كننده از طريق سوراخ مردمك مي‌تواند سطح شبكيه چشم و اجزاي آن را بررسي كند. به عبارت ديگر با آن بيماري‌هاي سطح خلفي چشم بررسي مي‌شود. افتالموسكوپ همچنين گاهي فاندوسكوپ نيز ناميده مي‌شود و شامل: يك سري آينه‌ها، لنزهايي براي بزرگ نمايي، نوري شفاف و صفحات ديسك مانندي جهت تنظيم سطوح مختلف ديد توسط پزشك است.

PDF متن کامل تجهیزات                HTML متن کامل تجهیزات

محققان آمريكايي با استفاده از سلول‌هاي بنيادي پوست موفق به بهبود بينايي در موش‌هاي كور شدند كه به گفته آنها، اين دستاورد مي‌تواند براي درمان بيماران مبتلا به دژنراسیون ماکولا مورد استفاده قرار گيرد. دژنراسيون ماكولا شايع‌ترين علت كوري در افراد مسن محسوب مي‌شود كه در آن، قسمت حساس به نور شبكيه (ماكولا يا لكه زرد) تخريب مي شود. يافته جديد محققان مركز پزشكي دانشگاه كلمبيا نشان مي‌دهد، سلول هاي بنيادي قلب و نخاع القا شده از سلول‌هاي پوست افراد بالغ با خواص جنيني مي‌توانند در آينده نزديك براي بهبود و بازگرداندن بينايي در بيماران مبتلا به دژنراسيون ماكولا مورد استفاده قرار گيرند. اين سلول‌هاي پر توان القايي (iPSC) مانند سلول‌هاي بنيادي جنيني قابليت تبديل شدن به انواع مختلف سلول را دارند.
دكتر «استفان سانگ» سرپرست تيم تحقيقاتي تأكيد مي‌كند: در حوزه بيماري‌هاي چشم بزودي قادر خواهيم بود با استفاده از سلول‌هاي پوست خود بيمار براي جايگزيني سلول‌هاي تخريب شده شبكيه استفاده كنيم. «سانگ» خاطرنشان مي‌كند: اغلب گفته مي‌شود كه كاربرد پيوند سلول هاي بنيادي قلب و نخاع القا شده در آينده بسيار دور محقق مي‌شود، اما يافته جديد ما نشان مي‌دهد كه مي‌توان در آينده نزديك از اين روش درماني براي بازيابي بينايي مبتلايان به دژنراسيون ماكولا بهره برد. هيچ يك از اين سلول‌ها به انسان پيوند زده نشده‌اند، اما بسياري از متخصصان چشم پزشكي معتقدند كه با توجه به اين كه چشم بخش قابل پيوند و در دسترس سيستم عصبي مركزي است، مي تواند گزينه ايده‌ آلي براي پيوند سلول‌هاي بنيادي القايي باشد. نتايج يافته جديد محققان بصورت آنلاين در مجله Molecular Medicine منتشر شده است.

محققان آمريكايي موفق به كشف روش جديدي براي تهيه نقشه بينايي در مغز بر اساس ساختار فردي مغز حتي براي افراد نابينا شدند. محققان دانشگاه پنسيلوانيا براي تهيه نقشه بينايي، از دستگاه اسكن رزونانس مغناطيسي عملكردي (fMRI) براي اندازه گيري فعاليت مغزي 25 داوطلب با ديد طبيعي استفاده كرده و موفق به شناسايي يك رابطه آماري دقيق بين ساختار چين خوردگي هاي مغز و نمايش بصري شدند. دكتر «جفري آگوئير» استاديار نورولوژي دانشگاه پنسيلوانيا و نويسنده ارشد اين تحقيق تأكيد مي كند: با اندازه گيري آناتومي مغز و استفاده از يك الگوريتم، مي توانيم نقشه بينايي هر فرد را بر روي سطح مغز بدقت پيش بيني و ترسيم كنيم. اين محقق خاطر نشان مي كند: در ابتدا به نظر مي رسد كه منطقه بصري مغز هر فرد داراي شكل و اندازه متفاوت است، اما اين تفاوت هاي فردي در آناتومي مغز با استفاده از الگوي رياضي جديد مورد استفاده كاملا از بين مي رود. در حال حاضر با استفاده از اين روش مي توان نحوه تغيير سازمان مغز در اثر از دست دادن بينايي را مورد بررسي و مطالعه قرار داد. اين دستاورد جديد، گام مهمي براي بازگرداندن قدرت بينايي با استفاده از دستگاه تحريك كننده سطح مغز محسوب مي شود. نتايج اين مطالعه در مجله Current Biology منتشر شده است.

نتايج يک مطالعه جديد حاکي از آن است که افراد مصرف‌کننده استاتين‌ها، خطر فرم شايعي از گلوکوم را در خود تا 8 درصد کاهش مي‌دهند. درواقع استاتين‌ها مي‌توانند جريان خون را به اعضا و بافت در چشم، از جمله عصب اپتيک، افزايش و فشار داخل چشم را کاهش دهند. محقق ارشد اين مطالعه اظهار مي‌دارد اين ارتباط تنها در بيماراني ديده مي‌شود که داراي کلسترول بالا هستند و هنوز مشخص نيست آيا اين اثر را روي افراد با سطح کلسترول طبيعي هم دارد يا خير. البته زود است که بتوان نتيجه‌گيري کرد همه پزشکان براي کاهش خطر بروز گلوکوم براي بيماران خود استاتين تجويز کنند و اين مساله بايد در مطالعه?هاي بيشتر نيز تاييد شود. در اين مطالعه اطلاعات بيش از 500 هزار بيمار مبتلا به افزايش سطح کلسترول مورد بررسي قرار گرفته که در فاصله سال‌هاي 2001 تا 2009 وارد مطالعه شده‌اند. در اين ميان بيش از 10 هزار نفر به گلوکوم زاويه باز مبتلا شده‌اند و افراد مصرف‌کننده استاتين‌ تا 8 درصد کمتر به اين بيماري مبتلا شده‌اند. البته منفعتي که در اين مطالعه از استاتين‌ها ديده شده در حد متوسط است و مکانيسم بيولوژيکي آن مشخص نيست.

تـــحـــقـــيـــقــــات انــجــــام شــــده در آزمــــايــشــگــــاه Angiogenesis در درمانگاه چشم و گوش براي اولين بار نحوه مرگ سلول‌هاي مخروطي گيرنده نوري در يك سلول حيواني از retinitis pigmentosa را نشان داد. retinitis pigmentosa بيماري ارثي است كه باعث از دست دادن بينايي غير قابل بازگشت با توجه به تخريب سلول‌هاي گيرنده نوري در چشم به نام‌هاي ميله و مخروط است.سلول‌هاي ميله براي ديد در شب و سلول‌هاي مخروط براي ديد در روز و ديدي مـركـزي اسـت.از دسـت دادن بـيـنايي (بيماري RIP) اغلب با مرگ سلول‌هاي ميله و از دست دادن ديد شب و در نهايت به مرگ سلول‌هاي مخروطي و از دســــت دادن ديــــد در روز و مــحــيــطــــي و مـــركـــزي مي‌انجامد.اين نوع از دست دادن بينايي در زندگي روزمره افراد تاثير قابل توجهي مي‌گذارد و توانايي خواندن و رانندگي آن‌ها را مي‌گيرد كه سالانه بيش از 1 ميليون فرد را در طول تحت تاثير قرار مي‌دهد.
تحقيقات انجام شده توسط Berson در آزمايشگاه Berman-Gund به زودي Retinal Degeneration نشان مي‌دهد كه ويتامين A به عنوان مكمل رژيم غذايي و 3Omega كـافـي در رژيـم غذايي تاثير به سزايي در كاهش روند اين بيماري دارد و البته به طور كامل آن را از بين نمي برد. مطالعات قبلي نشان مي‌دهد كه جهش در بيش از50 زن بــاعــث RP مـي‌شـود. البتـه تمـامـي مـراحـل مكانيزم كه توسط آن سلول‌هاي مخروطي و ميله اي نابود مي‌شوند، همچنان به طور كامل تعريف نشده اسـت. بـسـيـاري از ژن‌هـاي مربوط به RP پروتئيني ايـجــاد مــي‌كـنـنــد كــه در سـلــول‌هــاي مـيـلـه اسـتـفـاده مي‌شوند. در اين آزمايش‌ها با كمك مدل حيواني RP، ‌ محققان براي بار اول متوجه شدند كه نكروز واسطه RIP Kinas در مرگ گيرنده‌هاي نوري موثرند و آن‌ها نيز در مرگ سلول‌هاي مخروطي موثرند و بدين ترتيب كاهش RIP باعث كاهش سلول‌هاي مخروطي مي‌شود. به اين ترتيب مشخص شد كه درمـان نكـروز RIP بـاعـث تـاخيـر مـرگ سلـول‌هـاي مـخـروطـي مـي‌شـود و سـلول‌هاي گيرنده نوري را محافظت مي‌كند.اگرچه مكانيزم نكروز RIP هنوز نـاشـنـاخـتـه مـانده است ولي تحقيقات نشان داد كه نــكــروز RIP بــاعــث مــرگ سـلــول‌هــاي مـخــروطــي مـي‌شود و اين امر شناخت بيماري را بهتر كرده و شناخت روش درمان اين بيماري را فراهم مي‌كند.

پژوهش محققان دانشگاه هاروارد حاکی از آن است افرادی که روزانه حداقل سه فنجان قهوه و به ویژه نوع کافئین‌دار آن را می‌نوشند ممکن است در خطر بالایی از ابتلا به آب سیاه (کوری تدریجی) قرار داشته باشند. به‌منظور انجام این پژوهش، محققان 79 هزار زن و 41 هزار مرد که سابقه ابتلا به گلوکوم را نداشتند، مورد بررسی قرار دادند. طی این مطالعه میزان قهوه مصرفی توسط افراد شرکت‌کننده نیز مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس این گزارش، طی مطالعه‌ای جداگانه که بر گروهی از اسکاندیناوی‌ها صورت گرفت، مشخص شد که با مصرف هرچه بیشتر کافئین، احتمال ابتلا به گلوکوم 66 درصد افزایش می‌یابد. بالاترین میزان ابتلا به گلوکوم و همچنین بالاترین میزان مصرف قهوه کافئین‌دار در جهان متعلق به اسکاندیناوی‌هاست.
محققان با مقایسه نتایج مطالعه حاضر و تحقیقی که بر اسکاندیناوی‌ها انجام دادند، دریافتند افرادی که روزانه حداقل سه فنجان قهوه کافئین‌دار می‌نوشند در مقایسه با اشخاصی که اصلا قهوه مصرف نمی‌کنند، در خطر بالایی از ابتلا به آب سیاه قرار دارند. علاوه بر این، زنان با پیشینه خانوادگی ابتلا به آب سیاه نیز در خطر بیشتری قرار داشتند. به گفته محققان رابطه‌ای بین سایر فرآورده‌های کافئین‌دار مانند چای، لیموناد و شکلات و افزایش خطر ابتلا به آب سیاه مشاهده نشد. پژوهشگران می‌گویند: گرچه این تحقیقات رابطه‌ای را بین میزان بالای مصرف قهوه و افزایش خطر ابتلا به آب سیاه نشان می‌دهد، اما موید هیچ رابطه علت و معلولی نیست. در نتیجه برای دستیابی به نتایج قابل اطمینان باید تحقیقات بیشتری را با متغیرات متفاوتی که ممکن است نتیجه نهایی را تحت تاثیر قرار دهند، انجام داد.
دکتر "جایی هی کانگ"، سرپرست این پژوهش نیز در این رابطه می‌گوید که در صورت تایید قطعی این نتایج، به افرادی که در خطر ابتلا به آب سیاه قرار دارند -به ویژه اشخاصی با سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری- توصیه می‌شود که مصرف قهوه خود را محدودتر از حالت فعلی کنند. نتایج این پژوهش در مجله "Investigative Ophthalmology & Visual Science " منتشر شده است.

تا پيش از اين عينك‌ها و لنزهاي تماسي در درمان نزديك‌بيني تأثير نداشته و تنها آن را جبران مي‌كردند اما اكنون تيمي از دانشمندان دانشكده بينايي‌سنجي دانشگاه دولتي نيويورك دست به ساخت لنزهاي تماسي تجربي جديدي زده‌اند كه مي‌تواند از پيشرفت نزديك بيني آغاز شده در دوران كودك طي دوران بزرگسالي جلوگيري كند. نزديك‌بيني در نتيجه بيشتر شدن طول چشم اتفاق مي‌افتد. اين امر باعث مي‌شود كه نور اجسام دور قدري در جلوي شبكيه بجاي روي آن متمركز شود كه در پي آن اجسام دورتر از تمركز خارج مي‌شوند.
عينك‌ها و لنزهاي تماسي با كمك به تمركز مجدد نور بر روي شبكيه باعث بازگردانده شدن اين اجسام به كانون تمركز مي‌شوند. اما به گفته دانشمندان اين سيستمهاي تصحيح كننده تنها بخشي از دوربيني را به محيط شبكيه بازمي‌گرداند. با بزرگتر شدن كودكان نزديك‌بين، طول چشم آنها در تلاش براي جبران دوربيني محيطي بوجود آمده توسط عينك حتي بيشتر مي‌شود كه شرايط چشم را وخيم‌تر مي‌كند. اين محققان توانسته‌اند لنزهاي تماسي جديدي را توليد كنند كه باعث دوربيني محيطي نمي‌شود. آنها اين كار را با تركيب قدرتهاي كانوني در يك لنز با تغيير در روي سطح يا تنها در لبه آن انجام داده‌اند. اين لنزها در آزمايشات توانستند با موفقيت بيشتر شدن طول چشم را كه منجر به افزايش نزديك‌بيني شده، كاهش دهند. محققان از امكان ورود سريع اين لنزها به بازار براي استفاده توسط كاربران نوجوان خبر دادند.

محققان آمریکایی با مطالعه بر 300 هزار بیمار دریافتند افرادی که به‌منظور کاهش خطر وقوع بیماری‌های قلبی و عروقی از داروهای استاتینی استفاده می‌کنند، کمتر در خطر ابتلا به آب سیاه (کوری تدریجی) قرار دارند. محققان دانشگاه میشیگان آمریکا به سرپرستی دکتر "جاشوا استین" دریافتند افرادی که به مدت دو سال مرتبا از استاتین استفاده می‌کردند در مقایسه با دیگران هشت درصد کمتر به کوری تدریجی مبتلا می‌شوند. طی این پژوهش که بر اساس شواهدی حاکی از تاثیرگذاری استاتین بر حفظ عصب بینایی و فیبرهای عصب شبکیه چشم صورت گرفت، محققان 300 هزار سالمند 60 سال و بالاتر را که به‌منظور کنترل فشار خون و چربی‌های مضر استاتین مصرف می‌کردند از نظر خطر ابتلای این بیماران به آب سیاه زاویه باز (دلیل اصلی برای از دست رفتن میدان بینایی) از سال 2001 تا 2009 مورد بررسی قرار دادند.
به‌منظور دستیابی به نتایج دقیق و قابل اطمینان، تحلیل اطلاعات از بیماران دیابتی و مبتلا به فشار خون نیز به عمل آمد. بر اساس این گزارش، نتایج به دست آمده می‌تواند دستیابی به روش‌های نوین جلوگیری از آب سیاه را به همراه داشته باشد به خصوص برای قشر آسیب‌پذیر مانند آفریقایی-آمریکایی‌ها، اسپانیولی‌ها و افرادی که پیشینه خانوادگی از این بیماری را دارند. در مراحل ابتدایی بیماری آب سیاه، علائم به ندرت آشکار می‌شود و در اکثر موارد کوری به صورت تدریجی و مرحله به مرحله اتفاق می‌افتد. دکتر "استین" در رابطه با این مطالعه چنین عنوان داشته است: "قابلیت مشهود استاتین در کاهش خطر آب سیاه می‌تواند ناشی از تاثیرگذاری چند عامل باشد؛ استاتین‌ها باعث افزایش فشار خون در عصب بینایی و سلول‌های عصب شبکیه شده که این امر باعث افزایش خروج مایع آبی از چشم و کاهش فشار در داخل چشم می‌شود." وی در پایان می‌گوید: درحال حاضر نتایج این تحقیق بر بیماران مبتلا به هیپرلیپیدمی (غلظت بالای چربی خون) امید بخش و قابل تعمیم بوده است، اما تحقیقات بیشتری برای تشخیص تاثیر گذاری استاتین بر قشر مختلف افراد با بیماری‌های متفاوت نیاز است. این پژوهش در مجله "American Academy of Ophthalmology" منتشر شده است.

ساكنان كشورهاي جهان سوم بزودي مي‌توانند با عينك‌هاي جديد، شاهد نگاه جديدي به جهان باشند. عينك‌هاي «Eyejusters» به فرد اجازه مي‌دهد تا با چرخاندن يك شاخص در كنار دسته عينك تصاوير را با تمركز دلخواه مشاهده كند. كاربر مي‌تواند شاخص قابل جابجايي را چرخانده تا زماني كه صحنه مورد نظر در نقطه تمركز مناسب قرار گيرد كه آن را به يك دستگاه آزمايش بينايي در يك عينك تبديل كرده است. فناوري «عدسي لغزشي» مورد استفاده در اين عينك در حقيقت حالت اصلاح‌شده ايده‌اي است كه در دهه 1920 بوجود آمده بود. با لغزاندن يكي از عدسي‌ها بر روي عدسي ديگر، نسخه عدسي براي ارائه بينايي بهتر تغيير مي‌كند. اين عينك‌ها بويژه براي كشورهايي مناسب بوده كه از چشم‌پزشك كافي براي تشخيص نمره چشم افراد برخوردار نيستند. بر اساس آمار سازمان جهاني بهداشت، حدود 670 ميليون انسان از عينك مناسب نمره چشم خود برخوردار نيستند. اين عينك‌ها اكنون در سودان، اوگاندا، كامرون، موروكو و هند در دسترس قرار گرفته‌اند. قيمت اين عينك‌ها در آمريكا 40 دلار تعيين شده و همچنين مي‌توان از آنها به عنوان عينك مطالعه نيز استفاده كرد.

با بالا رفتن سن، يکي از بيماري‌هايي که سر اغ افراد مي‌آيد دژنراسيون ماکولاست که شبکيه چشم را درگير مي‌کند، اما اکنون اميدهاي تازه‌اي براي بازگشت نور به چشمان اين افراد برانگيخته شده که همانا يک ايمپلنت جديد ديداري در اندازه بسيار کوچک است که مي‌تواند بينايي افراد مبتلا را به آنها بازگرداند. درواقع يکي از جديدترين درمان‌هاي اين بيماري استفاده از تلسکوپ کاشتني است که با پشت‌سر گذاشتن لکه‌زرد، نور ورودي به چشم را مستقيما به بخش‌هاي سالم شبکيه چشم هدايت مي‌کند. با اين عمل، فرد بيمار مي‌تواند چهره اشخاص و جزييات اشيايي را که درست مقابل وي قرار دارند، دوباره ديده و تشخيص دهد. فعلا براي انتخاب شدن براي انجام اين شيوه درماني فرد بايد حداقل 75 سال سن داشته و مبتلا به نوع خشک و پايدار دژنراسيون ماکولا باشد. نوع‌ تر اين بيماري که به علت نشت خون از رگ‌هاي پشت چشم به وجود مي‌آيد، با اين تلسکوپ‌ها قابل درمان نيست. حدود 60 درصد از بيماران دريافت‌کننده اين تلسکوپ توانسته‌اند حداقل يک‌سوم قدرت خواندن يک چشم معمولي را بازيابند. مقدار ديد اين افراد به مرور زمان بهتر خواهد شد و مغز آنها با تمرينات بيشتر ياد مي‌گيرد که چگونه ببيند.

شرکت ژننتک Genentec اخيرا اعلام کرده رانيبيزوماب ranibizumab با نام تجاري لوسنتيس Lucentis از سوي سازمان غذا و داروي آمريکا براي درمان ادم ماکولاي ديابتيک كه يک بيماري چشمي در مبتلايان به ديابت است و باعث تاري ديد، از دست رفتن بينايي و گاه کوري مي‌شود، موردتاييد قرار گرفته است.
هم اکنون ديابت علت اصلي موارد جديد کوري در آمريکاست و تخمين زده شده ادم ماکولاي ديابتيک بيش از 560 هزار آمريکايي را گرفتار کرده است. لوسنتيس نخستين و تنها داروي مورد تاييد FDA براي درمان ادم ماکولاي ديابتيک است. استانداردهاي جهاني درمان اين عارضه طي 25 سال گذشته تغييري نکرده است. تاکنون درمان استاندارد ادم ماکولاي ديابتيک در آمريکا جراحي با ليزر بود که روند کاهش بينايي را کند کرده و وضعيت بينايي را تثبيت مي‌کند اما در بازگرداندن بينايي از دست رفته چندان توانا نيست.
به گفته ديويد براون، فوق تخصص شبکيه از بيمارستان متوديست تگزاس و محقق مطالعه باليني، تاييد رسمي اين دارو پيشرفت مهمي در مبارزه عليه کوري در مبتلايان به ديابت است و اين دارو زندگي مبتلايان به ادم ماکولاي ديابتيک را متحول مي‌کند. لوسنتيس 5/0 ميلي‌گرم ماهانه اولين بار توسط FDA براي درمان دژنراسيون مرتبط با سن ماکولاي مرطوب در سال 2006 ميلادي مورد تاييد قرار گرفت. تاييد آن براي درمان ادم ماکولاي متعاقب انسداد وريد شبکيه در سال 2012 انجام شد. لوسنتيس 3/0 ميلي‌گرم ماهانه براي درمان ادم ماکولاي ديابتيک مورد تاييد قرار گرفته و از 15 آگوست در بازار مصرف قرار خواهد داشت. تاييد لوسنتيس در درمان ادم ماکولاي ديابتيک براساس مطالعات فاز 3 ژننتک با نام‌هاي رايد RIDE و رايز RISE صورت گرفت. در اين دو مطالعه مجموع 759 بيمار به طور تصادفي در 3 گروه قرار گرفتند و ماهانه درمان با 3/0 ميلي‌گرم لوسنتيس (250 نفر)، 5/0 ميلي‌گرم لوسنتيس (252 نفر) يا دارونما (گروه کنترل شامل 257 نفر)را تجربه کردند. نتايج نشان دادند که دريافت کنندگان لوسنتيس 3/0 ميلي‌گرمي طي 7 روز بهبود و طي 24 ماه پايداري در بينايي را تجربه کردند. بيشتر بيماران تحت درمان با لوسنتيس توانستند پس از گذشت 24 ماه دست کم 3 خط بيشتر از جدول ارزيابي چشم را بخوانند (درمطالعه رايد، 34 درصد در گروه دريافت کننده 3/0 ميلي‌گرم لوسنتيس در برابر 12 درصد در گروه شاهد و در مطالعه رايز، 45درصد در دريافت کنندگان 3/0 ميلي‌گرم لوسنتيس در برابر 18 درصد گروه شاهد.)

نام کتاب: Contact Lenses & Solutions, Clinical pocket Guide, 3rd edition
تاریخ انتشار: 2012
فرمت انتشار: PDF
حجم فایل: 0.49 مگابایت

دانلود از سایت aocle  

پژوهشگران ژاپنی و دانمارکی موفق به ساخت یک ژل نانوکامپوزیت قابل تزریق شدند كه می‌تواند جایگزین عدسی‌های چشمی شده و به جراحی‌های پیچیده آب مروارید خاتمه دهد. آب مروارید به خاطر نقایص نوری عدسی‌های طبیعی ایجاد می‌شود و با افزایش سن توسعه پیدا کرده و می‌تواند منجر به تاری روزافزون دید و کوری شود. در حال حاضر، عدسی‌های پلاستیکی می‌توانند از طریق جراحی جایگزین عدسی‌های طبیعی شوند، ولی آنها جایگزین خوبی نیستند. برای مثال، آنها تمایل به تک‌ کانونی شدن دارند و با این کار توانایی چشم را برای کانونی شدن خارج از یک بازه تنظیم شده محدود می‌کنند. اندازه آنها نیز متناسب نیست و باعث مشکلاتی مانند غیرهمخطی می‌شود.
«ماساهیکو آناکا» و همکارانش از دانشگاه کیوشو، فوکوکا و دانشگاه پزشکی نارا، با همکاری دانشگاه کوپنهاگ ماده‌اي نانوکامپوزیتی ساخته‌اند که به کیف کپسولی بجای مانده از تخلیه عدسی‌های چشمی تزریق می‌شود. این نانوکامپوزیت - یک سوسپانسیون آبکی از نانوذرات سیلیکایی که شامل پلی‌اتیلن گلایکول آب‌گریز شده است - کیف کپسولی مذکور را پر می‌کند و سپس در دمای بدن بصورت ژل درآمده و محفظه را به راحتی پر كرده و نیاز به جراحی پیچیده را برطرف می‌كند. «آناکا» مي‌گويد: با عدسی تک‌ کانونی شما به انتخاب کانون خود يعني خیلی دور یا خیلی نزدیک نیاز داريد. در کار ما خود ژل، کانون را روی شبکه تنظیم می‌کند.
اگرچه عدسی‌های قابل تزریق قبلا هم مورد کاوش قرار گرفته‌اند، ولی تلاش‌های قبلی شامل تزریق یک محلول مونومر بود که در محل اصلی پلیمر می‌شود. این کار نگرانی‌ها را درباره سمیت مونومرهای واکنش نداده و فرایند طولانی پلیمری شدن که منجر به نشت مونومرها می‌شود، افزایش می‌دهد. «جان هانت»، متخصص مواد زیستی از دانشگاه لیورپول انگلیس، بسیار شگفت زده شده و می‌گوید که این کار دارای قابلیت‌های زیادی است. او می‌گوید: ژل‌های قابل تزریقی که جامد می‌شوند و یک ساختار زیست‌پذیر در بدن تشکیل می‌دهند، بسیار جالب هستند و این دقیقا همان چیزی است که ما می‌خواهیم. این کار بسیار جالب است؛ با این حال مطالعات بیشتری در محیط زنده لازم است، مخصوصا برای اطمینان از پایداری این عدسی‌ها. «آناکا» قبول دارد که پایداری ژل اتصال- عرضی فیزیکی او جای بحث دارد. او در کنار انجام آزمون‌های بیشتر مشغول بررسی ژل پایدارتری است که بعد از تزریق به چشم بصورت شیمیایی اتصال- عرضی شود. این پژوهشگران، جزئیات نتایج کار تحقیقاتی خود را در مجله‌ی «Soft Matter» منتشر کرده‌اند.

محققان شركت فناور «EnChroma» موفق به طراحي نوعي عينک براي جبران کوررنگي شدند. در حالي که بسياري از مردم تصور مي‌کنند کور رنگ بودن به معناي ديدن همه چيز با رنگ سياه و سفيد است، اما بايد بدانيم که کوررنگي هم نوعي بيماري بسيار نادر است. اکثر افرادي که به عنوان کوررنگ شناخته مي‌شوند، توانايي ديدن رنگ‌ها را دارند، اما در تشخيص بعضي از رنگ‌ها از جمله قرمز و سبز مشکل دارند. محققان عينک آفتابي « CX» را طراحي کرده‌‌اند تا در اين موارد به اين افراد کمک کند، اين عينك با کاهش انتقال طول موج معين از نور، اجازه ديدن رنگ‌هاي قرمز و سبز را به افراد مي‌دهد. اين عينک آفتابي داراي يک لنز اختصاصي است که نسبت به شيشه در برابر خراش، سخت‌تر و مقاوم‌تر است و به افراد براي تشخيص رنگي که نمي‌بينند، کمک مي‌کند. عينک آفتابي «CX» از اواسط ماه آينده در دسترس قرار خواهد گرفت. انتظار مي‌رود که هزينه مجموعه کاملي از عينک، حداقل 800 دلار آمريکا و بهاي لنز به تنهايي 700 دلار باشد.

شيوع سالانه بيش از 2 ميليون مورد در سال، تروماهاي چشم را به يکي از شايع‌ترين علل مراجعه بيماران به مراکز درماني در کشور ايالات متحده تبديل کرده است. درد ناشي از تروما به چشم ممکن است ناتوان‌کننده باشد بنابراين استفاده از داروهاي ضددرد غيرنسخه‌اي توسط بيماران براي کنترل اين درد پيش از مراجعه به چشم‌پزشک متداول است. مهم آن است که پزشکان بتوانند درد را سريع و موثر کنترل کنند، بدون آنكه بيماران عارضه‌اي را تجربه کنند. مبتلايان به تروماي چشم ممکن است به طور کامل از شدت آسيب وارده مطلع نباشند. عارضه‌اي که در ابتدا به ظاهر خوش‌خيم به‌نظر مي‌رسد، گاهي تهديد‌کننده بينايي است بنابراين پيش از تجويز هر دارويي بايد درباره منشاء آسيب پرسش شود تا اقدام درماني مناسب باتوجه به شدت ضايعه همراه با کنترل درد براي بيمار صورت گيرد.

ادامه مطلب

تحقيقات جديد نشان مي‌دهد، حضور كودكان در محيطهاي باز و بهره‌مندي از نور طبيعي مي‌تواند به توسعه قدرت بينايي و پيشگيري از ابتلا به نزديك بيني در سنين نوجواني منجر شود. در تحقيقات قبلي ارتباط ميان حضور در محيط باز و بهبود قدرت بينايي كودكان شناسايي شده بود، اما به طور دقيق مشخص نشده بود كه اين امر ناشي از فعاليت جسمي و تحرك در طبيعت است يا نور طبيعي تنها عامل دخيل در اين موضوع است.
پژوهش صورت گرفته توسط محققان دانشگاه هاي بريستول و كارديف نخستين مطالعه در خصوص تأثيرات مثبت نور طبيعي بر سلامت و ارتقاء قدرت بينايي كودكان محسوب مي‌شود. نتايج اين تحقيق حاكي از ارتباط مستقيم مدت زمان حضور در محيط باز و بهره‌مندي از نور طبيعي و بهبود قدرت بينايي بدون توجه به سابقه خانوادگي و ميزان فعاليت جسمي كودك است. محققان آزمايش چشم هفت هزار كودك در سنين هفت، ‌10، 11، 12 و 15 سالگي را مورد ارزيابي قرار داده و سپس ميزان فعاليت بدني هفتگي آنها را بررسي كردند. بر اين اساس، كودكان هشت و 9 ساله‌اي كه به طور منظم در محيط باز و نور طبيعي حضور داشتند، در 15 سالگي كمتر به نزديك بيني مبتلا شدند. به گزارش ایسنا، دكتر «كتي ويليامز» از محققان دانشگاه بريستول خاطرنشان مي‌كند: خطرات ناشي از اشعه فرابنفش خورشيد براي كودكان جدي است، اما اين مساله نمي‌تواند باعث محروم كردن كودك از آثار مفيد نور طبيعي شود. به گفته محققان، براي مشخص شدن مدت زمان حضور در محيط باز براي پيشگيري از نزديك‌بيني به تحقيقات بيشتري نياز است.

برگزار کننده: انجمن علمی اپتومتری ایران
زمان برگزاری: ۱۵ الی ۱۷ شهریور ۱۳۹۱
ارسال خلاصه مقالات: ۱۵/۵/۱۳۹۱
مکان برگزاری: تهران، مرکز آفرینش های حجاب

سایت همایش

بر اساس نتایج پژوهشی جدید، افزایش زمان سپری شده درخارج از منزل، ابتلا یا پیشرفت نزدیک بینی را در کودکان و نوجوانان کاهش می‌دهد. به منظور انجام این پژوهش، محققان دانشگاه کمبریج انگلستان،23 پژوهشی را که پیش از این در رابطه با نزدیک بینی صورت گرفته بود مورد بررسی و مطالعه قرار دادند و با استفاده از اطلاعات به دست آمده از هفت پژوهش مقطعی (مطالعاتی که در یک صنف یا مقطعی از جامعه یا در یک مقطع یا محدوده زمانی خاص انجام می گیرند)، بررسی‌های فرا تحلیلی را انجام دادند.
در مطالعات فرا تحلیلی، اطلاعات و داده‌های به دست آمده از پژوهش‌های مختلف یکجا گرد هم می‌آیند و تحلیل آنها به صورت مجموعه‌ای صورت می‌گیرد. از این حیث، یافته‌های مطالعات فراتحلیلی اساسی‌تر از سایر مطالعات پژوهشی بوده و اعتماد به نتایج این قبیل مطالعات به طور قابل توجهی بیشتر است. محققان طی این بررسی‌ها متوجه شدند که به ازای هر ساعت سپری کردن خارج از خانه در هفته، کاهش دو درصدی قابل توجهی در احتمال وقوع نزدیک بینی رخ می‌دهد.
علاوه بر این، محققان بر اساس نتایج سه پژوهش دیگری که شامل مطالعات کوهورت آینده نگر و آزمایش کنترل شده تصادفی ( بود، متوجه شدند که با افزایش ساعات سپری شده در خارج از منزل، خطر نزدیک بینی به طور چشمگیری کاهش می یابد. بنا بر گفته‌های "جاستین شروین" و "فیل" ازنویسندگان این پژوهش، یافته‌های کلی این تحقیق نشان می‌دهد که افزایش زمان سپری شده بیرون از منزل می‌تواند راهکار ساده و مطمئنی در کاهش خطر ابتلا یا پیشرفت نزدیک بینی در کودکان و نوجوانان شود. این پژوهش به صورت آنلاین در مجله "Ophthalmology" منتشر شده است.

بروز نوعي نابينايي ارثي به رخداد يك جهش ژنتيكي نسبت داده شده است. محققان كانادايي مدعي‌اند كه اين كشف مي‌تواند رويكرد درماني نويني را پيش روي دانشمندان قرار دهد. دانشمندان دانشگاه مك گيل مونترال موفق به شناسايي نوعي ژن موسوم به NMNAT1 شدند كه عامل نابينايي مادرزاد لبر (LCA) است. دكتر روبرت كونكوپ، رهبر تيم تحقيقاتي بر اين باور است كه وي و همكارانش به يافتن صد درصدي ژن‌هاي عامل LCA نزديك شده‌اند. اين امر مسير درمان اين بيماري را هموار مي‌كند.
در اين تحقيق دانشمندان ژنوم‌هاي 60 نوزاد مبتلا به LCA با عامل ناشناخته را تحليل كردند و متوجه يك جهش روي ژن NMNAT1 شدند كه در سلول‌هاي انسان يافت مي‌شود. اين ژن كوآنزيمي تحت عنوان NAD توليد مي‌كند كه در بروز صدها عكس‌العمل دخيل است. در آزمايش‌هاي انجام شده روي حيوانات، استفاده از اين آنزيم به عنوان دارو بسياري از عصب‌ها را نجات داد. يافته‌هاي جديد حاكي از آن است كه ژن NMNAT1 براي حفاظت از سلول‌هاي گيرنده نوري قرنيه در مقابل تحليل و انحطاط در پاسخ به آسيب يا استرس عمل مي‌كند.
به گزارش ایسنا، بيماري موروثي چشم تحت عنوان «نابينايي مادرزادي لبر» اغلب نخستين علائم خود را در بدو تولد يا در ماه‌هاي بعد بروز مي‌دهد. اين عارضه بر يك نفر از هر 80 هزار نوزاد متولد شده اثر مي‌گذارد و در حال حاضر حدود يك هزار كانادايي از آن رنج مي‌برند. بيماري مزبور 15 سال قبل غيرقابل درمان تصور مي‌شد اما اين امر در حال حاضر در مورد زيرنوع‌هاي آن صادق نيست. اين تحقيق توسط بنياد مبارزه با نابينايي كانادا، موسسه‌هاي كانادايي پژوهش‌هاي سلامت و چندين سازمان ديگر پشتيباني شد و جزئيات آن در مجله Nature Genetics انتشار يافت.

برگزار کننده: مرکز تحقیقات و گروه چشم دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی
زمان برگزاری: ۱۸ الی ۲۰ بهمن ۱۳۹۱
مکان برگزاری: تهران

سایت همایش

دانشمندان موفق شده اند چشم بیونیكی (الكترونیكی)‌ بسازند كه از نور برای تامین انرژی خود استفاده می كند. دانش پژوهان دانشگاه استنفورد آمریكا برای ساخت این وسیله از یك جفت لنز خاص برای تاباندن نور در طیف نزدیك به فروسرخ به داخل چشم استفاده كردند. نتایج این تحقیقات در نشریه نیچر فوتونیكس منتشر شده است. این فرآیند به چشم بیونیك نیرو می بخشد و اطلاعاتی به چشم بیمار ارسال می شود كه به بینایی او كمك می كند.
بیماری هایی مانند تخریب ماكولای مرتبط با سن 'آر پی' (retinitis pigmentosa) كه معمولا با كهولت سن روی می دهد به مرگ سلول هایی منجر می شود كه كار آنها شناسایی فوتون های نور است .در این شرایط فرد دچار نابینایی می شود.
محققان نشان داده اند چشم بیونیك كه باعث تحریك عصب ها در پشت چشم می شود، به بهبود بینایی در بعضی بیماران كمك می كند. نتایج اولیه آزمایش این وسیله در دو مرد كاملا نابینا در انگلیس باعث شد آنها قادر به تشخیص نور و حتی بعضی شكل ها شوند. با این حال در این وسایل، علاوه بر نصب یك تراشه در پشت شبكیه، لزوم تعبیه یك باتری در پشت گوش و سیمی كه آن دو را به هم وصل می كند وجود دارد.
اكنون پژوهشگران دانشگاه استنفورد می گویند شیوه آنها 'با برطرف كردن نیاز به تعبیه وسایل الكترونیكی و همچنین سیم كشی پیچیده' می تواند گامی به جلو باشد. در این شیوه یك وسیله كه مثل یك صفحه خورشیدی كار می كند پشت چشم نصب می شود. یك جفت لنز متصل به یك دوربین فیلمبرداری، آنچه جلوی چشم بیمار می گذرد را ضبط می كند و اشعه نزدیك به طیف فروسرخ را به تراشه ای كه پشت شبكیه وصل شده می تاباند. به این ترتیب یك سیگنال الكترونیكی به وجود می آید كه به اعصاب منتقل می شود.نور طبیعی به خودی خود ضعیف تر از آن است كه به این تراشه نیرو دهد.
پژوهشگران می گویند از آنجا كه این تراشه ها باریك و بدون سیم هستند، عمل جراحی لازم برای نصب آن خیلی ساده تر از سایر ابزارهای مشابه است. به گفته آنها این نوآوری، نویدبخش بازگرداندن بخش مفید بینایی برای بیمارانی است كه به دلیل بیماری های تخریب و انحطاط شبكیه نابینا شده اند. آزمایش این وسیله بر روی موش ها موفقیت آمیز بوده اما هنوز به فاز انسانی نرسیده است.

افراد داراي نقص بينايي متوسط بزودي با دستگاه جديد دانشمندان اسپانيايي مي‌توانند از موانع جلوي راه خود به آساني آگاه شوند. دستگاه جديد محققان دانشگاه UC3M مادريد براي آن دسته از افرادي طراحي شده كه در اثر نقصان بينايي ناشي از بيماري هايي مانند گلوکوم، آسيب‌هاي شبكيه و ديگر امراض چشمي قادر به تشخيص موانع پيش روي خود در زمان حركت نيستند.
اين پيش‌ساخت با استفاده از يك نمايشگر روي سر كه يك پوشش واقعيت مجازي شامل دو دوربين متصل به يك رايانه بوده، كار مي‌كند. اين رايانه به پردازش تمام تصاوير دريافتي پرداخته و با يك الگوريتم به تعيين فاصله و طرح اجسام پيش‌رو و انتقال بلادرنگ اطلاعات به كاربر با دو ريزنمايشگر مي‌پردازد. در اين حالت سايه‌اي از عناصر موجود در صحنه با تفاوت رنگي منطبق با فاصله آنها به نمايش درخواهد آمد. اين سيستم به شناسايي اجسام و افرادي كه در حوزه بينايي فرد داراي آسيب هاي بصري حركت مي‌كنند، مي‌پردازد. اين افراد اغلب به دليل تضاد قادر به شناسايي موانع نبوده و اطلاعات مرتبط با عمق اغلب توسط آنها ناديده گرفته مي‌شود.
در حال حاضر اين ابداع با استفاده از عينك هاي هوشمند موسسه چشم پزشکی کاربردی دانشگاه والادوليد براي سنجش اعتبار و سازگاري آن مورد آزمايش قرار گرفته است. پس از كارآزمايي اين ابداع بر روي بيماران و دريافت نتايج تا پايان سال توسط اين موسسه، محققان به ارزيابي موفقيت و اعتبار كارايي اين دستگاه و ارتقاي آن خواهند پرداخت. هدف نهايي اين محققان، ارتقاي ارگونومی دستگاه است تا كاربران در پوشش اين عينكها و حمل مكانيزم الكترونيكي سبك همراه آنها با هيچ مشكلي روبرو نشوند.
به گزارش ایسنا، اين محققان همچنين در حال توليد يك دستگاه ديگر هستند كه از ذره‌بين مجازي تشكيل شده است. اين دستگاه از الگوريتم خاصي برخوردار بوده كه به كاربر در خواندن بدون اختلال متون كمك مي‌كند. نتيجه اين ابداع مشابه كاربرد يك ذره‌بين واقعي با كنترل روي صفحه تلفن همراه، رايانه و ديگر نمايشگرها و اصلاح شكل و جهت بزرگنمايي است تا كاربر بتواند بدون گم كردن خط و مرجع متني به آساني به خواندن بپردازد. اين ابزار از كاربري زيادي براي افراد دچار نقصان حوزه مركزي بينايي مانند افراد مبتلا به انحطاط ماكولا برخوردار است. اين گونه بيماريهاي چشمي باعث نابينايي كامل نشده، بلكه فرد را دچار اختلال در ديد كامل مي‌كند.

این سمینار در تاریخ ۳۱ خرداد الی ۱ تیر ۱۳۹۱ توسط دانشگاه علوم پزشکی تهران در ساختمان مرکزی دانشگاه علوم پزشکی تهران واقع در بلوار کشاورز، ویژه پرستاران برگزار خواهد شد. مباحث این سمینار شامل عوارض سیستمیک درمان­ها و مداخلات چشمی، CPCR و پرستار چشم، مراقبت و استفاده از فرآورده­های خونی در بیماران چشم، اقدامات اولیه در تروماهای چشم (پیش­بیمارستانی، در مرکز درمانی، در بیمارستان چشم)، Video presentation، رهبری و تشکیل تیم، پرستار و حاکمیت بالینیClinical Governance، اعمال اکولوپلاستی، اعمال داخل چشمی، تحلیل محتوا: با ارائه نمونه در مورد نگرانی­های بیماران در مورد عمل جراحی کاتاراکت و نیازهایی که مردم در مورد کاتاراکت دارند، پدیده­شناسی: با ارائه نمونه در موضوع تخلیه چشم، اقدام­پژوهی: با ارائه نمونه در مورد بازنگری، پایش و مراقبت در اندوفتالمیت (ایجاد تغییر در نحوه مراقبت از بیمار: Action research) می باشد.

اطلاعات بیشتر

موضوع: پیوند قرنیه و کاتاراکت
برگزار کننده: گروه چشم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران
زمان برگزاری: ۱۲ الی ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۱
مکان برگزاری: مازندران، محمودآباد، مجموعه آموزشی فرهنگی شرکت نفت

سایت همایش

این کارگاه در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ توسط دانشگاه علوم پزشکی تهران در بیمارستان فارابی تهران ویژه متخصصین چشم برگزار خواهد شد. مباحث این کارگاه شامل کپسولورکسیس در کاتاراکت اطفال، مردمک تنگ، PEX، Mature Cataract، کاتاراکت مامبرانو و کلسیفیه و زونولایزیس، کپسولورکیس با فمتوسکندلیزر می باشد.

اطلاعات بیشتر

این کارگاه در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۱ توسط دانشگاه علوم پزشکی تهران در بیمارستان فارابی تهران، ویژه متخصصین چشم برگزار خواهد شد. مباحث این کارگاه شامل نگاهی بر اصول کانفو اسکن، یافته های کانفواسکن در دیستروفیهای قرنیه، یافته های کانفواسکن در عفونت های قرنیه و دیگر کاربردهای کانفواسکن می باشد.

اطلاعات بیشتر

برگزار کنندگان: انجمن اپتومتری خراسان، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، سازمان نظام پزشکی مشهد، انجمن چشم پزشکی شاخه خراسان، گروه چشم بیمارستان رضوی
زمان برگزاری: ۲۰ الی ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۱
مکان برگزاری: مشهد، سالن همایش های برج ساپکو

سایت همایش

محققان انگليسي با پيوند سلولهاي گيرنده نور به شبكيه چشم موش‌هاي كور، موفق به درمان نابينايي آنها شدند. محققان موسسه چشم پزشكي كالج لندن در اين تحقيق سلول‌هاي گيرنده نور (فتورسپتور) را از موش‌هاي سالم استخراج كرده و به شبكيه موش‌هاي شب كور پيوند زدند. دو نوع گيرنده نوري ميله‌اي و مخروطي در چشم وجود دارد كه سلول هاي پيوندي از نوع سلول‌هاي نابالغ ميله‌اي شكل‌اند كه مسؤول قدرت بينايي در نور كم بويژه ديد شب هستند. در تحقيقات قبلي مشخص شده بود كه پيوند سلولهاي مخروطي به چشم بسيار دشوار است. پس از گذشت چهار تا شش هفته، از هر شش سلول پيوندي يك سلول قادر به برقراري ارتباط براي انتقال اطلاعات بصري به مغز بود.
محققان ديد موش‌هاي تحت درمان با سلول هاي پيوندي را در يك ماز آبي پر پيچ و خم مورد بررسي قرار دادند. موش‌هاي تحت درمان قادر به ديدن نشانه‌هاي بصري براي كشف پلت فرم پنهان در ماز بودند و بوسيله آن مي‌توانستند از آب خارج شوند، اما موش‌هاي فاقد سلول پيوندي با پيمودن مسير طولاني و از روي شانس، سكوي خروجي را پيدا مي كردند. آزمون ماز نشان داد بخش قابل توجهي از بينايي موش‌ها پس از پيوند سلول‌هاي گيرنده نوري، بازسازي مي‌شود.
به گزارش ایسنا، پروفسور «رابين علي» سرپرست تيم تحقيقاتي در بيمارستان چشم پزشكي مورفيلد اعلام كرد: براي نخستين بار توانستيم اثربخشي پيوند سلولهاي گيرنده نوري به شبكيه چشم را در بهبود بينايي نشان دهيم و اميدواريم كه بتوانيم اين روش درماني را با استفاده از گيرنده‌هاي نوري مشتق شده از سلولهاي بنيادي جنيني بر روي انسان مورد آزمايش قرار دهيم. با وجود كسب نتايج اميدوار كننده، محققان اعلام كرده‌اند كه براي ايجاد يك روش موثر درمان انواع دژنرسانسهاى ارثى شبکيه، تحقيقات بيشتري بايد صورت گيرد. از دست دادن سلول هاي گيرنده نوري (فتورسپتور) علت اصلي نابينايي در بسياري از بيماري‌هاي چشم از جمله دژنراسيون ماكولاd سالمندان (AMD)، رتينيت پيگمنتوزا و نابينايي مرتبط با ديابت است.

محققان موفق به ابداع روشي براي مطالعه رشد سريع سلول‌هاي مخروطي در چشم انسان زنده شدند. انسان به لطف نورون‌هاي تخصصي دريافت‌کننده نور که در شبکيه و در سراسر سطح داخلي چشم قرار گرفته‌اند، قادر به ديدن اشيا است؛ اين نورون‌ها سلول‌هاي مخروطي ناميده مي‌شوند. در اصل قسمتي به ‌نام «بخش خارجي» اين سلول‌ها که از يک سري ديسک‌هاي کوچک به‌ هم فشرده به ضخامت 30 نانومتر ساخته شده‌اند، نور را حس مي‌کنند. طول اين بخش از سلول‌هاي مخروطي به‌ صورت روزانه تغيير مي‌کند.
محققان بر اين باورند که درک چگونگي و چرايي انبساط و انقباض بخش خارجي مي‌تواند به محققان در تشخيص مشکلات بالقوه شبکيه چشم کمک کند. اما حساسيت روش‌هايي که به‌ طور معمول در تصويربرداري از سلول‌هاي انسان مورد استفاده قرار مي‌گيرند، براي تشخيص اين تغييرات بسيار ريز کافي نيست. حال محققان بينايي دانشگاه «اينديانا» در «بلومينگتون» با استفاده از اطلاعاتي که در روش توموگرافي پيوسته اُپتيکي (OCT) پنهان است، روشي براي انجام اندازه‌گيري‌هاي دقيق از شبکيه يک انسان زنده ابداع کرده‌اند.
براي انجام تصويربرداري OCT از يک شبکيه، اشعه‌اي از نور به دو قسمت تقسيم مي‌شود. يکي از اين تابش‌ها از روي شبکيه پراکنده شده و ديگري به‌ عنوان مرجع حفظ مي‌شود. در آغاز اين امواج نوري با يکديگر در يک فاز قرار دارند (هم‌فاز)، اما زماني که دوباره با يکديگر ترکيب مي‌شوند، به ‌دليل برهمکنش يکي از اين تابش‌ها با سلول‌هاي شبکيه، اختلاف فاز پيدا مي‌کنند. محققان مي‌توانند از اطلاعات اين اختلاف فاز به موقعيت دقيق يک نمونه پي ببرند. اما از آن جايي که در اين مورد نمونه مورد بررسي يک شيء زنده است، محققان بايد اين روش را به‌ نحوي تطبيق دهند که بتوانند هرگونه جابه‌جايي ناشي از حرکات چشم را خنثي کنند.
اين پژوهشگران به جاي اندازه‌گيري فاز يک الگوي تداخلي منفرد، اختلاف فاز ميان دو الگوي مختلف يعني بالا و پايين بخش خارجي را که از دو نقطه مرجع درون سلول‌هاي شبکيه نشأت مي‌گرفتند، اندازه‌گيري كردند. آنها توانستند با استفاده از اين اطلاعات فازي پنهان، طي يک ساعت تغييرات ميکروسکوپي را در صدها سلول مخروطي مربوط به دو نمونه با بينايي معمول اندازه‌گيري کنند.
آنها دريافتند که مي‌توانند با استفاده از اين روش تغييرات طولي را با تفکيک‌پذيري 45 نانومتر اندازه‌گيري كنند که کمي بيشتر از عرض ديسک‌هايي است که اين بخش خارجي را شکل مي‌دهند. اين کار نشان داد که بخش خارجي سلول‌هاي مخروطي با سرعتي معادل 150 نانومتر بر ساعت رشد مي‌کند که 30 برابر سريع‌تر از رشد موي انسان است. جزئيات اين تحقيق در مجله «Biomedical Optics Express» منتشر شده است.

محققان استراليايي با آغاز آزمايشات بر روي پيش‌ ساخت‌هاي ريزتراشه‌ براي نيرورساني به چشم مصنوعي، پژوهش‌ها براي بازيابي بينايي با چشم مصنوعي را وارد مرحله جديدي كرده‌اند. با مثبت بودن آزمايشات در مراحل اوليه آزمايشگاهي و نزديك شدن به مرحله ارزيابي پيش باليني، مهندسان برق گروه بينايي موناش (MVG) مراحل آزمايشات باليني ريزتراشه‌ها را آغاز كرده‌اند. به گفته محققان، مثبت بودن نتايج نشان‌ داده كه پروژه عرضه كاشت چشم مصنوعي مستقيم در مغز تا سال 2014 براي آزمايش بر روي بيماران قابل اجرا خواهد بود.
دستگاه چشم مصنوعي شامل بخشهايي مانند يك دوربين كوچك بر روي يك عينك كه مانند شبكيه عمل كرده، يك پردازشگر جيبي كه اطلاعات الكترونيكي را از دوربين دريافت و به علائمي تبدل كرده كه مغز را قادر به ساخت يك ساختار بصري مي‌كند و كاشتهاي قشري چند بخشي در مغز بوده، مانند پورتال براي تحريكهاي قشر بصري عمل خواهد كرد. هدف از ساخت اين پروتز بينايي به گفته محققان، ارائه حداقل يك جايگزين براي حيوانات همراه يا عصاي سفيد است. اگرچه اين دستگاه در حالت كنوني مانند يك مكمل در كنار اين كمكها عمل كرده اما دانشمندان بر اين باورند كه در آينده و با پيشرفت فناوري مي‌توان از آن به عنوان يك جايگزين كامل استفاده كرد.
به گزارش ایسنا، اين ريزتراشه‌ها مستقيما بر روي سطح قشر بينايي فرد در بخش تحتاني مغز نصب مي‌شود. طبق برآوردها، هر بيمار از يك شبكه تا 14 كاشي هشت در هشت ميليمتر برخوردار خواهد شد. هر يك از اين كاشي‌ها شامل يك ريزتراشه چهار در چهار ميليمتري با 500 هزار ترانزيستور و 45 الكترود مويي خواهند بود. اين كاشي‌ها در زمان عملياتي، تصاوير سياه‌ و سفيد با وضوح پايين را از يك واحد پردازشگر ديجيتال خارجي متصل به دوربين دريافت خواهند كرد.

محققان آمريكايي موفق به طراحي سيستمي شده‌اند كه رايانه‌ها را قادر مي‌سازد با بررسي حركات چشمان افراد، دروغگويي آنها را تشخيص دهند. گروهي از محققان دانشگاه بوفالو با استفاده از تحقيقات روانشناختي قبلي، نرم‌افزاري طراحي كرده‌اند كه رايانه را قادر مي‌سازد حركات چشمان افراد را شناسايي و دروغگويي آنها را مشخص كند.
محققان اعلام كرده‌اند كه صحت دقت سيستم رايانه‌اي در تشخيص دروغگويي افراد از روي حركات چشم 82.5 درصد است، درحالي كه قدرت تشخيص دروغگويي توسط يك بازپرس آموزش ديده تنها 65 درصد است. «ايفوما نوگو» استاديار دانشگاه بوفالو تأكيد مي‌كند: هدف از طراحي اين سيستم بررسي تغييرات سيگنالي در چشمان افراد در زمان دروغ گفتن و امكان تشخيص آنها توسط عامل غيرانساني مانند رايانه است. براي اين كه سيستم بتواند «چشمان دروغگو» را تشخيص دهد، بايد الگويي از وضعيت عادي حركات چشم افراد در اختيار سيستم قرار داده شود. در ابتداي گفت‌وگو سؤالات ساده با پاسخ‌هاي مشخص از افراد پرسيده مي‌شد تا سيستم بتواند تغييرات در حركات چشم فرد در حالت عادي را ثبت كند. تعداد پلك زدن و تغيير فركانس ديد توسط سيستم رايانه‌اي مورد ارزيابي قرار مي‌گيرد و بروز تغيير در الگوي حركات چشم زمان دروغگويي فرد را مشخص مي‌كند. محققان در حال كار براي طراحي سيستم پيشرفته‌اي هستند كه در كنار بازپرسان براي تشخيص درغگويي مجرمان كاربرد داشته باشد.

«چشم‌ها، پنجره‌اي به روح يا حداقل به ذهن افراد هستند.» اين نتايج مطالعه‌اي است كه به تازگي در حيطه علوم روان‌شناسي به چاپ رسيده است. در واقع اندازه‌گيري قطر مردمك چشم كه در پاسخ به نور اندازه‌اش تغيير مي‌كند، مي‌تواند نشان ‌دهد فرد به چه چيزي توجه نشان مي‌دهد و به اين ترتيب پاپيلومتري در سايكولوژي اجتماعي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. همان‌طور كه اندازه مردمك در پاسخ به نور تغيير مي‌كند، مشابه آن نيز در پاسخ به محرك‌هاي سايكولوژيكال رخ مي‌دهد. وقتي فردي چيزي را مي‌بيند كه مي‌خواهد به آن توجه بيشتري نشان ‌دهد، مردمك گشاد مي‌شود. مشخص نيست چرا اين اتفاق مي‌افتد اما يك ايده آن است كه بزرگ‌شدن حوزه ديد به نفع اكتشاف بصري عمل مي‌كند. به گزارش سپید، در هر صورت دانشمندان روان‌شناختي مي‌توانند از اين حقيقت استفاده كنند كه پهن‌بودن مردمك چشم افراد وقتي رخ مي‌دهد كه آنها به چيزي علاقه نشان مي‌دهند و اندازه‌گيري قطر مردمك مي‌تواند در مطالعه‌هاي مختلف مفيد باشد.

موضوع: تازه های جراحی رفراکتیو
برگزار کنندگان: دانشگاه علوم پزشکی شیراز، انجمن چشم پزشکی استان فارس، مرکز تحقیقات چشم پزشکی پوستچی
زمان برگزاری: ۲۹ الی ۳۱ فروردین ۱۳۹۱
مکان برگزاری: شیراز، مجموعه فرهنگی ورزشی ولایت

سایت همایش

سازمان غذا و داروي آمريکا زيوپتان (Zioptan) که محلول چشمي تافلوپروست (Tafluprost Ophtalmic Solution) 0015/0 درصد است را مورد تاييد قرار داده است. زيوپتان اولين آنالوگ پروستاگلندين به شکل محلول چشمي و بدون ماده نگهدارنده است که مورد تاييد اين سازمان قرار مي‌گيرد. قابليت زيوپتان در کاهش فشار داخل چشمي در مبتلايان به گلوکوم زاويه باز يا مبتلايان به فشارخون بالاي چشمي است.  گلوکوم زاويه باز شايع‌ترين نوع گلوکوم و فشارخون بالاي چشمي، عارضه‌اي است که با افزايش فشار داخل چشمي تشخيص داده مي‌شود. به گفته جرج ال.اسپات، از مرکز بيماري‌هاي چشم فيلادلفيا، آنالوگ‌هاي پروستاگلندين اغلب به عنوان خط اول درمان براي کاهش فشار داخل چشمي در مبتلايان به گلوکوم زاويه باز تجويز مي‌شوند. بنابراين تاييد زيوپتان از سوي سازمان غذا و داروي آمريکا گزينه درماني تازه و موثرتري در کاهش فشار داخل چشمي در اختيار چشم‌پزشکان قرار مي‌دهد. پيش‌بيني مي‌شود زيوپتان به زودي براي درمان بيماران زيادي مورد استفاده قرار گيرد.
زيوپتان ممکن است تغييراتي در مژه‌هاي چشم تحت درمان با اين دارو ايجاد کند. اين تغييرات شامل افزايش طول، رنگ، ضخامت، شکل و تعداد مژه‌هاست. تغييرات ايجاد شده در مژه‌ها به‌طور معمول پس از قطع مصرف دارو برگشت‌پذيرند. مواردي از تغيير در بافت‌هاي پيگمانته متعاقب مصرف زيوپتان گزارش شده است. شايع‌ترين اين تغييرات عبارت بودند از افزايش پيگمانتاسيون عنبيه، بافت اطراف چشم (پلک) و مژه‌ها. انتظار مي‌رود با ادامه مصرف زيوپتان پيگمانتاسيون افزايش يابد. به نظر مي‌رسد پس از قطع مصرف زيوپتان پيگمانتاسيون عنبيه دايمي است، در حالي که پيگمانتاسيون بافت اطراف چشم و پلک‌ها برگشت‌پذير گزارش شده است.
تاييد زيوپتان توسط سازمان غذا و داروي آمريکا براساس 5 مطالعه انجام شده روي 905 بيمار در فاصله زماني 2 سال بود. در اين مطالعات اثربخشي و ايمني هر دو فرمولاسيون حاوي ماده نگهدارنده و بدون ماده نگهدارنده تافلوپروست مورد بررسي قرار گرفت. چنين نتيجه‌گيري شد که زيوپتان در مقايسه با شکل ديگر تافلوپروست در کاهش فشار داخل چشمي موثرتر است. در اين مطالعات دو ساله، مصرف روزانه زيوپتان در ماه سوم مصرف 6 تا 8 ميلي‌متر جيوه و در ماه ششم 5 تا 8 ميلي‌متر جيوه ميزان فشار داخل کره چشم را کاهش داد. (فشار پايه داخل چشمي 26-23 ميلي‌متر جيوه). شرکت «مرک» پيش‌بيني کرده است زيوپتان در ماه مارس ميلادي سال جاري در بازار دارويي موجود خواهد بود.

محققان انگليسي با استفاده از سلولهاي بنيادي كره چشم انسان موفق شدند بخشي از بينايي را به موش‌هاي نابينا بازگردانند. گلوكوم يا آب سياه در اثر افزايش فشار داخل چشمي ايجاد مي‌شود و در اين حالت سلول‌هاي گانگليوني شبكيه كه مسؤول انتقال اطلاعات از شبكيه به مغز هستند، از بين مي‌روند و فرد به مرور زمان بينايي خود را از دست مي‌دهد. محققان دانشگاه لندن و بيمارستان چشم پزشكي مورفيلد اعلام كرده‌اند كه موفق به بازسازي سلول‌هاي گانگليوني شبكيه چشم موش با استفاده از سلولهاي بنيادي چشم انسان شده‌اند. در اين شيوه درماني از سلولهاي بنيادي استخراج شده از اعصاب جديد در پشت كره چشم استفاده شده است.
سلولهاي بسيار نادر در چشم به نام سلولهاي بنيادي «گليا مولر» از نمونه چشم‌هاي اهدايي جمع آوري و در آزمايشگاه كشت داده شده و به سلولهاي گانگليوني شبكيه تبديل شدند. سلولهاي توليد شده به چشمان موش‌هاي فاقد سلول گانگليوني شبكيه پيوند زده و سپس الكترودهايي به سر موش‌ها متصل شدند تا فعاليت مغزي در زمان مشاهده نور ثبت شوند. به گفته دكتر «آستريد ليمب»، محقق دانشگاه لندن، سلول‌هاي جديد بطور معمول به عصب‌هاي بينايي متصل نشدند، اما به نوعي به اعصاب شبكيه متصل شدند و انتقال اطلاعات از شبكيه به مغز صورت گرفت.
به گزارش ایسنا، پروفسور «پنگ خاو» مدير موسسه ملي تحقيقات سلامت مورفيلد نيز معتقد است: نتايج اين دستاورد بسيار حيرت انگيز است كه نشان مي دهد در آينده با استفاده از سلولهاي بنيادي كه در چشم همه ما وجود دارد، مي توان آب سياه را درمان كرد. اگرچه اين آزمايش تا تكميل شدن به تحقيقات بيشتري نياز دارد، اما در صورت داشتن نتيجه مشابه در انسان مي تواند نويد دهنده درمان نابينايي ناشي از آب سياه باشد. نتايج اين تحقيق در مجله Stem Cells Translational Medicine منتشر شده است.

محققان دانشگاه UCLA در اولين مطالعه انجام شده توانستند نشان دهند که سلول‌هاي بنيادين جنيني انسان مي‌توانند باعث درمان يکي از بيماري‌ها شوند. درواقع آنها توانستند سلول‌هاي رتينال را از سلول‌هاي بنيادي جنيني بگيرند و به چشم دو بيمار که از کوري پيشرفته عذاب مي‌کشيدند، تزريق کنند. به اين ترتيب اين درمان توانست زندگي آنها را تغيير دهد. محققان اين مطالعه گزارش مي‌دهند که حال عمومي بيماران دريافت‌کننده سلول‌هاي جنيني خوب است و علايمي از آثار جانبي درمان نشان نداده و حتي پيشرفت‌هاي کمي نيز در ديد خود گزارش مي‌کنند. به اين ترتيب 24 بيمار ديگر نيز در انتظار دريافت درمان مشابه قرار گرفته‌اند. به گزارش سپید، اين نتايج اوليه که نشان از نقطه‌عطفي مهم در زمينه تحقيقات سلول‌هاي بنيادي جنيني روي انسان است به دنبال تاييد دولت آمريکا در استفاده از سلول‌هاي جنيني براي بيماران مبتلا به صدمه هاي طناب نخاعي انجام شده است. پژوهشگران معتقدند اين تحقيق، در را روي استراتژي‌هاي مختلف در اين زمينه مي‌گشايد و اميدهاي زيادي را براي بيماران نابينا برمي‌انگيزد.

دانشمندان اعلام كردند كه به زودی می توان از سلول های بنیادی برای درمان قرنیه های آسیب دیده استفاده كرد. گروهی از محققان آكادمی 'ساهلگرنسكا' دانشگاه گوتنبرگ در سوئد با انجام مطالعه ای درصدد تولید قرنیه های كشت داده شده از سلول های بنیادی هستند .تولید این قرنیه ها در آینده نیاز به اهدا كننده قرنیه را برطرف می كنند. قرنیه بخش شفاف جلویی چشم است كه عنبیه، مردمك و اتاق قدامی چشم را می پوشاند. قرنیه در مجموع به همراه عدسی چشم ، نور را می شكند به طوری كه قرنیه تقریبا دو سوم كل قدرت بصری چشم به شمار می رود.
به گزارش ایرنا، در این مطالعه دانشمندان از قرنیه های معیوبی كه از درمانگاه چشم پزشكی بیمارستان دانشگاهی 'ساهلگرنسكا' به دست آورده بودند، استفاده كردند. نتایج مطالعه آنان نشان داد كه چگونه می توان بعد از 16 روز از سلول های بنیادی انسانی ، سلول های اپیتلیالی به صورت كشت در محیط آزمایشگاه تولید كرد و پس از 6 روز دیگر آن را بر روی قرنیه كشت داد. سلول های اپیتلیالی شفافیت قرنیه چشم را نگاه می دارند. تاكنون آزمایش های مشابه دیگری بر روی حیوانات نیز انجام شده است اما این اولین بار است كه سلول های بنیادی بر روی قرنیه آسیب دیده انسان رشد داده شده است. این بدان معنی است كه محققان اولین گام در جهت استفاده از سلول های بنیادی را برای درمان قرنیه های آسیب دیده برداشته اند. این یافته ها در شماره آخرنشریه Acta Ophthalmologica منتشر شده است.

موبيوسMobius، يک شرکت فعال در زمينه توليد محصولات چشمي، تاييديه سازمان غذا و داروي آمريکا را براي داروي مايتوزول Mitosol دريافت کرده است. مورد مصرف تاييد شده براي مايتوزول، جراحي گلوکوم است. تيم اد، مديرعامل شرکت موبيوس معتقد است که تاييد مايتوزول، حاصل بيش از پنج سال کار و تحقيق است. به گزارش سپید، گلوکوم دومين علت کوري در ايالات متحده است. براي درمان گلوکوم ابتدا گزينه‌هاي دارويي تجويز مي‌شود، سپس مداخلات پزشکي در مطب و در نهايت درمان جراحي. مايتوزول، سيستم جديدي براي انتقال ميزان مورد نياز از ماده موثره فعال ميتومايسين در طي جراحي چشم است.

امروزه روش معمول براي تست قند خون استفاده از وسيله‌اي است كه براي اندازه گيري قند خون شما به يك قطره خونتان نياز دارد. پزشكان متوجه شده‌اند كه اشك چشم هم مي‌تواند همين اطلاعات را درباره مقدار قند خون در خود داشته باشد. بر همين اساس متخصصان در يك مطالعه جديد در تلاش هستند لنزهاي چشمي را تهيه كنند كه برروي آن يك حسگر گلوكز نصب مي‌شود. اين دستاورد اميدي تازه براي بيماران ديابتي است كه ناچار هستند هر روز چندين بار انگشت خود را با سوزن سوراخ كنند تا اين تست دردناك را انجام دهند. در حال حاضر متخصصان علوم پزشكي در دانشگاه واشنگتن تلاش مي‌كنند تا اين لنزهاي خاص و كارآمد را طراحي نمايند. آنها مي‌گويند تعامل آنزيم‌هاي خاص با مايع اشك با استفاده از الكترودهاي نصب شده روي اين لنزهاي تماسي قابل مشاهده خواهد بود. متخصصان مي‌گويند استفاده از اين لنزها افسانه نيست بلكه به زودي در دنياي واقعي در اختيار انسان‌ها قرار خواهد گرفت.

دو زن نابینا با بیماری انحطاط ماکولای چشم اولین کسانی هستند که سلولهای شبکیه چشم رشد یافته از سلول های بنیادی جنینی انسان را دریافت کردند. به گزارش بنیان یکی از بیماران مبتلا به انحطاط ماکولای خشک بود که یکی ازعلل کوری در کشورهای توسعه یافته می باشد. دیگری مبتلا به بیماری Stargardt بود که منجر به انحطاط  ماکولا درافراد جوان می شود. هر دو بیماری غیرقابل درمان و پیشرونده می باشند. سلولهای جدید پیوند شده در حال رشد در چشم هستند و در حالی که هر دو بیماربطور دائمی دید مرکزی خود را از دست داده بودند، به نظر می رسد کمی بهتر شده اند.
دکتر Steven D. Schwartz رئیس بخش شبکیه در موسسه چشم  ژول استین لس آنجلس می گوید: "آنها میزانی ازبهبود را در بینایی محیطی دراطراف نقطه کور مرکزی نشان دادند. شوارتز هشدار می دهد که درمان با سلول های بنیادی به عنوان راهی برای جلوگیری از نابینایی در افراد مبتلا به انحطاط ماکولا، در مراحل اولیه توسعه است، و این درمانی برای کوری نمی باشد. "قبل از درمان ، یکی از بیماران تنها می توانست حرکت دست را ببیند و نمی توانست هیچ یک از حروف را در جدول چشم را بخواند.پس از یک ماه او توانست پنج حرف را بخواند و رنگ را تشخیص دهد. او کنتراست بهتری در چشم عمل شده داشت ولی هیچ بهبودی در چشم درمان نشده  مشاهده نشد. " شوارتزمی گوید: آنها فقط دو مورد اول از 24 نفر مورد مطالعه هستند. و این فقط مرحله اول مطالعه است که برای سنجش ایمنی ونه  اثربخشی این روش طراحی شده است.

گروهي از متخصصان چشم پزشكي در آمريكا اظهار داشتند خوردن انگور در طول عمر از بروز نابينايي دوران پيري جلوگيري مي‌كند. افراد سالخورده مستعد ابتلا به نوعي بيماري چشمي موسوم به تحليل نقطه ماكولار چشم ناشي از افزايش سن هستند كه از عوامل مهم نابينايي در اين گروه سني است. دكتر سيلويا فين‌من، متخصص اصلي اين مطالعه در دانشگاه فوردهام نيويورك دراين ‌باره خاطرنشان ساخت: افرادي كه در طول عمر خود به خوردن انگور عادت دارند در سالهاي پيري، كمتر در معرض نابينايي ناشي از تحليل نقطه ماكولار چشم قرار مي‌گيرند.
به گزارش خبرگزاري يونايتدپرس، فين‌من تصريح كرد: نابينايي ناشي از افزايش سن، حاصل آسيب اكسيديته به بافت چشم است كه به مرور زمان و با بالا رفتن سن بروز مي‌كند. يك رژيم غذايي غني از آنتي‌اكسيدان‌هاي طبيعي در طول عمر مانند آنتي‌اكسيدانهاي موجود در انگور به طور مستقيم براي سلولهاي رنگدانه‌اي اپي‌تليوم شبكيه و در نتيجه براي سلامت و بهبود عملكرد شبكيه چشم موثر و سودمند است. به گفته متخصصان تغذيه، انگور درعين حال ميوه‌اي ضدعفوني كننده است و براي درمان بيماري‌هايي چون يبوست، عوارض روماتيسم، كم‌ خوني و پيشگيري از سرطان بسيار مفيد است. اين ميوه همچنين سرشار از پتاسيم است كه براي برطرف كردن ضعف بدن بسيار مفيد است و مصرف آن براي افراد مبتلا به ناراحتي‌هاي قلب و اعصاب توصيه مي‌شود. به گزارش ایسنا،انگور براي حفظ سلامت قلب، ريه و كليه‌ها موثر و به دليل داشتن املاح و مواد سلولزي، ملين و مدر است و موجب كاهش اوره خون مي‌شود. دانه‌هاي خشك انگور صفرا و بلغم را دفع و به رفع حالت‌ خستگي كمك مي‌كنند. جزئيات اين مطالعه در نشريه بيولوژي و طب راديكال آزاد ارائه شده است.

محققان در حال ارایه لنزهای تماسی الكترونیكی مجهز به حسگر گلوكز هستند كه می تواند میزان قند خون را مشخص كند. به گزارش گیزمگ ، این طرح ابتكاری توسط موسسه تحقیقاتی شركت مایكروسافت و دانشگاه واشنگتن ارایه شده است. این طرح می تواند كمك بزرگی برای افراد مبتلا به دیابت نوع یك باشد كه باید روزانه چند بار میزان قند خون خود را بررسی كنند. اگرچه اشك چشم می تواند میزان قند خون را نشان دهد اما نمونه برداری از آن كار بسیار دشواری است. لنز تماسی طراحی شده برای بررسی آنزیم های گلوكز دراشك چشم می تواند این مشكل را رفع كند. اكنون پژوهشگران كاوشگرهای نانو ساختارهای اوپتیكی را در لنزهای هیدروژنی قرار داده و به موفقیت هایی دست یافته اند.این اندازه گیری به واسطه بررسی تغییرات ایجاد شده در الكترودهای زیستی موجود در لنزهای تماسی انجام می شود.

برگزار کنندگان: انجمن چشم پزشکی ایران، مرکز تحقیقات و گروه چشم بیمارستان رسول اکرم تهران
زمان برگزاری: ۸ الی ۱۱ آبان ۱۳۹۱
مکان برگزاری: تهران، مرکز همایش های رازی

سایت همایش

شرکت تجهيزات پزشکي NJIT به تازگي موفق شده است يک تونومتر جديد براي اندازه‌گيري فشار چشم در بيماراني که در معرض خطر گلوکوم هستند، توليد كند. در حال حاضر وسيله‌اي که براي اندازه‌گيري فشارچشم به کار مي‌رود، روي قرنيه قرار مي‌گيرد و انجام اين کار علاوه بر اينکه براي بيماران ناراحت‌کننده است، پزشکان را مجبور مي‌کند تا براي پيشگيري از بروز عفونت از آنتي‌بيوتيک‌هاي چشمي استفاده کنند. تونومتر جديد، مي‌تواند فشار چشم را از روي پلک و با چشمان بسته اندازه‌گيري کند. استفاده از اين وسيله بسيار ساده است و پزشکان مي‌توانند از آن در مطب‌هاي خصوصي خود نيز استفاده کنند. نتايج مطالعات اوليه نشان داد که اين وسيله از دقت کافي براي اندازه‌گيري فشار چشم برخوردار است.

دانشمندان سلول های بنیادی را در پشت چشم كشف كرده اند كه به گفته آنها می تواند برای ترمیم بافت های آسیب دیده در بدن مورد استفاده قرار گیرد.  به گزارش دیلی اكسپرس، مجریان این بررسی از موسسه سلول های بنیادی عصبی در بنیاد تحقیقات احیایی در نیویورك می گویند: این یافته ها قابلیت كمك به درمان بیماری های چشمی مانند تحلیل ماكولا را دارد و می تواند بیماری های عجیبی را كه درآنها بافت های غیرچشمی در چشم رشد می كند، توضیح دهد. پژوهشگران امیدوارند در آینده دریابند چگونه این سلول های بنیادی را درون چشم روشن و فعال كنند. این امر به چشم بیمار امكان می دهد تا خود را درمان و ترمیم كند. این سلول های بنیادی در لایه خاصی از سلول های چشم موسوم به 'اپیتلیوم رنگدانه شبكیه' RPE) ) یافت شد كه در زیر شبكیه كه در واقع منطقه حساس به نور در چشم است پنهانند. اپیتلیوم رنگدانه شبكیه (RPE) ) شبكیه را زنده و فعال نگه می دارد. اما در بیماری هایی مانند تحلیل ماكولا (RPE) ) از كار می افتد و شبكیه می میرد. پژوهشگران می گویند: سلول های بنیادی در این منطقه منبع با ارزشی از سلول های سیستم عصبی مركزی هستند و می توانند به انواع سلول های مختلف متمایز شوند. آنها سلول های RPE را از چشم اهدا كننده گرفته و در آزمایشگاه رشد دادند. با وجود آنكه این سلول ها در انسان بالغ رشد نمی یابند در محیط آزمایشگاه رشد می كنند. پژوهشگران وقتی سلول ها را به طور جدا از هم كشت دادند دریافتند فقط 10 درصد سلولها به واقع بالغ شدند و بقیه سلول های بنیادی بوده و دست نخورده باقی ماندند. نتایج این تحقیقات در نشریه Cell Stem Cell منتشر شده است.
محققان توانستند این سلول ها را با مواد شیمیایی مختلفی تغذیه كنند تا به سلول های چربی، مغذی و دیگر انواع سلول تبدیل شوند. این امر اثبات می كند كه این سلول ها قابلیت های چندگانه ای دارند كه می توانند به انواع سلول های مختلف تبدیل شوند. محققان در آینده خواهند توانست این سلول های بنیادی را از چشم افراد استخراج كنند، در آزمایشگاه رشد دهند و سپس از آنها برای درمان بیماری ها، دوباره به فرد تزریق كنند. اگر دانشمندان بتوانند شرایط یا مواد شیمیایی خاصی را بیابند كه بتوانند این سلول ها را در آزمایشگاه تولید كنند در خواهند یافت كه چگونه این سلول های بنیادی را درون چشم روشن كنند تا بتواند RPE بیمار یا آسیب دیده را ترمیم كند.

يك تيم از مهندسان موسسه تحقيقاتي در ايتاليا، وسيله جديدي را طراحي كرده‌اند كه به افراد نابينا كمك مي‌كند تا به‌طور مستقلي حركت كنند. اين سيستم كه 21 EYE ناميده مي‌شود جايزه Vodafone را براي ابداع در ارتباطات از راه دور مخابراتي كسب كرده است. 21 EYE يك وسيله الكترونيكي است كه به افراد نابينا كمك مي‌كند به صورت خودگردان در هر محيطي حركت كنند. اين سيستم از يك جفت عينك كه به دو ميكروكامرا و هدفون تجهيز شده، درست شده است، بنابراين افراد نابينا تصاوير آكوستيك را از فضايي كه در آن حركت مي‌كنند، حس مي‌كنند. در نسخه اول اين دستگاه، اشكال و جايگزين‌هاي آنها با صدايي كه روي سطح اشكال شناخته شده قرار گرفته، تشخيص داده مي‌شوند. دو ميكروكامرا، فضا را آناليز كرده و يك مدل سه بعدي از آن مي‌سازد و نقطه به نقطه صدا را روي سطح آناليز شده به هم متصل مي‌كند. با اين روش، فرد نابينا در واقع محيط اطراف خود را مي‌شنود و مغز آنها از روي صداهاي ايجاد شده، شکل‌هاي آن را دوباره از نو مي‌سازد. براساس اين نوآوري، كاربران احساس جديدي از ادراك فضاي سه بعدي خواهند داشت كه متفاوت از ديدن است.

این سمینار در تاریخ ۲۹ الی ۳۰ بهمن ۱۳۹۰ توسط دانشگاه علوم پزشکی مشهد  در کلینیک تخصصی چشم نوید دیدگان مشهد برگزار خواهد شد. مباحث این سمینار شامل تاریخچه مکانیسم های فعال، کاربردوسایل رایج دردرجراحی، استفاده ازفمتولیزردرجراحی میوپی، استفاده ازفمتولیزردرجراحی هیپروپی وآستیگماتیسم، استفاده ازفمتولیزردررینگ قرنیه، استفاده ازفمتولیزردر  کارگذاشتن قرنیه، برش اینترال بافمتولیزر، کراتوکونوس بافمتولیزر، گرافت اندوتلیال با فمتولیزر، کراتوپلاستی با فمتولیزر، جراحی کاتاراکت بافمتولیزر می باشد.

اطلاعات بیشتر

تشخيص وقت‌بر گلوکوم که نياز به ويزيت چشم‌پزشک دارد، به زودي جاي خود را به يک تست ساده خانگي مي‌دهد. پژوهشگران موفق به طراحي يک وسيله جديد شدند که بيماران مي‌توانند به راحتي درخانه فشار چشم خود را اندازه‌گيري کنند. اين وسيله کوچک داراي يک سنسور است که روي پلک قرار مي‌گيرد و با توجه به قوام پلک از نظر سفتي و نرمي، فشار داخل چشم را ارزيابي مي‌كند. اگرچه استفاده از اين وسيله بسيار ساده است، اما سيستم به کار رفته در آن از پيچيدگي خاصي برخوردار است، به طوريکه طراحي سيستم‌هاي داخلي سنسور آن توسط ميکروچيپ‌ها طراحي شده است. طراحي اين وسيله نزديک به 4 سال طول کشيده است.

گرچه خط بريل به كمك نابينايان آمده تا بتوانند تعاملات بهتر اجتماعي داشته باشند اما همچنان مشكلات فراواني همچون خواندن متوني كه به خط بريل نوشته نشده، درك اشياي اطراف و ارتباط با دستگاه‌هاي الكترونيك مانند رايانه و گوشي همراه و... براي اين دسته از بيماران باقي‌مانده است. دو دانشجوي دانشگاه واشنگتن دستگاهي را اختراع كردند كه نام آن را تيمبل گذاشته‌اند. تيمبل انگشت‌دانه‌اي است كه داخل انگشت اشاره مي‌رود و با اسكن كردن هر نوشتاري مانند كتاب و روزنامه مي‌تواند آن را به خط بريل تبديل ‌كند و به انگشت شخص القا نمايد. همچنين اين دستگاه قابليت تشخيص اشياي اطراف را نيز دارد. علاوه بر اين امكانات اين دستگاه قابليت اتصال به گوشي همراه و خواندن متون به وسيله آن را نيز دارد.

برگزار کنندگان: مرکز تحقیقات فارابی تهران، مرکز تحقیقات لبافی نژاد تهران
زمان برگزاری: ۱۱ الی ۱۲ اسفند ۱۳۹۰
مکان برگزاری: تهران، بیمارستان فارابی

همایش های همزمان:
چهارمین جشنواره چشم پزشکی و علوم بینایی فارابی
سومین سمینار فیزیک و مهندسی در چشم پزشکی

سایت همایش